thumb|Linia 273 w Szczecinie-Kluczu thumb|Wiadukt nad ul. Leona Heyki w ciągu linii nr 273 (Szczecin) Linia kolejowa nr 273 Wrocław Główny – Szczecin Główny (potocznie linia nadodrzańska, magistrala nadodrzańska, Nadodrzanka) – linia kolejowa w zachodniej Polsce łącząca Wrocław ze Szczecinem przez Brzeg Dolny, Wołów, Głogów, Nową Sól, Zieloną Górę, Kostrzyn nad Odrą i Gryfino. Położona w granicach województw dolnośląskiego, lubuskiego i zachodniopomorskiego oraz na obszarze PKP PLK zakładów linii kolejowych we Wrocławiu, w Zielonej Górze i w Szczecinie.
Przebieg linii Podział linii według obszarów działania zakładów linii kolejowych spółki PKP Polskie Linie Kolejowe (w nawiasach podano krańcowe stacje): od początku linii w km −0,306 do km 116,000 (Wrocław Główny – Czerna): Zakład Linii Kolejowych we Wrocławiu; od km 116,000 do km 285,000 (Bytom Odrzański – Bielin): Zakład Linii Kolejowych w Zielonej Górze; od km 285,000 do końca linii w km 355,819 (Witnica Chojeńska – Szczecin Główny): Zakład Linii Kolejowych w Szczecinie.
Numery tabel w rozkładzie jazdy: od Wrocławia Gł. do Głogowa – tabela 265, od Głogowa do Kostrzyna – tabela 355, od Kostrzyna do Szczecina Gł. – tabela 366.
Podział linii według województw: od Wrocławia Gł. do Czernej – dolnośląskie, od Bytomia Odrzańskiego do Kostrzyna – lubuskie, od Namyślina do Szczecina Gł. – zachodniopomorskie.
Historia do 1945 r. Budowę linii nadodrzańskiej prowadziło Towarzystwo Kolei Wrocławsko-Świdnicko-Świebodzickiej. Zanim powstał pierwszy odcinek obecnej linii 273, w 1856 r. BFE wybudowało tory łączące swoją pierwszą linię Wrocław-Świebodzice z węzłem w Jaworzynie Śląskiej z linią Kolei Dolnośląsko-Marchijskiej (Wrocław-Berlin) z węzłem w Legnicy; pierwotnie więc linia zaczynała się w Legnicy. Od końca lat 60. XIX wieku otwierano kolejne odcinki linii nadodrzańskiej: grudzień 1869 r. – z Legnicy do Lubina Górniczego, styczeń 1871 r. – do Rudnej Gwizdanowa, październik 1871 r. – do Czerwieńska, maj 1874 r. – do Rzepina, styczeń 1875 r. – do Kostrzyna, listopad 1876 r. – do Chojny, 15 maja 1877 r. – ostatni odcinek do Szczecina. W międzyczasie w sierpniu 1874 r. linię nadodrzańską od stacji Rudna Gwizdanów połączono bezpośrednio z Wrocławiem przez Wołów. Końcowymi stacjami były Breslau-Freiburger Bahnhof (Dworzec Świebodzki) we Wrocławiu oraz Stettin-Breslauer Bahnhof (Dworzec Wrocławski) w Szczecinie (początkowo pod nazwą Stettin-Breslau-Freiburger Bahnhof).
W przeciwieństwie do dworców budowanych we Wrocławiu, gdzie każdy prywatny zarządca kolei posiadał własny dworzec końcowy (w sumie powstały obok siebie aż 4), w Szczecinie były tylko 2 – Dworzec Berliński (ob. Główny) i właśnie Dworzec Wrocławski, oddalone od siebie o ok. 5 km i nieposiadające torowego połączenia, co stanowiło problem dla pasażerów. Wskutek tego, po upaństwowieniu przedsiębiorstwa BFE w 1884 r., podjęto decyzję o skierowaniu pociągów na Dworzec Berliński położony bliżej centrum. Po niespełna 10 latach, w 1886 r., Dworzec Wrocławski przestał pełnić funkcję dworca pasażerskiego i obsługiwał już tylko ruch towarowy. Do 1945 r. pociągi kursujące z Wrocławia w kierunku Głogowa korzystały jeszcze z dwóch dworców: Świebodzkiego i Głównego.
W rozkładzie jazdy pociągów Kursbuch na lata 1944/45 (tabela 144) po całej trasie nie kursował już żaden pociąg. Kursowało natomiast kilkanaście par pomiędzy różnymi odcinkami linii: z Wrocławia Gł. – do Ścinawy: 8 par, do Głogowa: 5 par; z Głogowa – do Czerwieńska: 5 par, do Kostrzyna: 2 pary; z Kostrzyna do Gryfina i Szczecina Gł.: 2 pary. Najwięcej pociągów na dobę według rozkładu było na trasie Gryfino – Szczecin Gł. – aż 20 par.
Nazwy stacji przed 1945 r. (linki prowadzą do artykułów o miejscowościach, linki do stacji znajdują się w infoboksie): Breslau Hauptbahnhof → Wrocław Główny Breslau Freiburger Bahnhof → Wrocław Świebodzki Breslau Mochbern → Wrocław Muchobór Breslau Schmiedefeld → Wrocław Kuźniki Breslau Herrnprotsch → Wrocław Pracze Klein Bresa → Brzezinka Średzka Kniegnitz → Księginice Dyhernfurth → Brzeg Dolny Loßwitz → Łososiowice Wohlau → Wołów Kunzendorf (Oder) → Małowice Wołowskie Steinau (Oder) → Ścinawa Kulmikau → Chełmek Wołowski Raudten Stadt → Rudna Miasto Raudten-Queissen → Rudna Gwizdanów Lindenbach (wcześniej: Kreidelwitz) → Krzydłowice Gramschütz (Kr. Glogau) → Grębocice Schwarztal (wcześniej: Schrepau) → Krzepów Glogau → Głogów Fröbel → Wróblin Głogowski → Głogów Wróblin Brieg (Kr. Glogau) → Brzeg Głogowski Alteichen (wcześniej: Klein Tschirne) → Czerna Beuthen (Bz. Liegnitz) → Bytom Odrzański Neusalz (Oder) → Nowa Sól Nittritz → Niedoradz Altkessel → Stary Kisielin Grünberg (Schlesien) → Zielona Góra Schertendorf → Przylep Rothenburg (Oder) → Czerwieńsk Straßburg (Oder) → Nietkowice Rädnitz → Radnica Beutnitz (Mark) → Bytnica Baudach (Mark) → Budachów Pleiskehammer → Pliszka Groß Gandern → Gądków Wielki Hermania → Jerzmanice Lubuskie Reppen → Rzepin Drenzig → Drzeńsko Kohlow → Kowalów Groß Rade → Radów Lässig → Laski Lubuskie Göritz (Oder) → Górzyca Göritz Bruch Güterbahnhof → Ługi Górzyckie Kietzerbusch → Chyrzyno Küstrin Neustadt Hauptbahnhof → Kostrzyn Neumühl Kutzdorf → Namyślin Fürstenfelde (Neumark) → Boleszkowice Bärwalde (Neumark) → Mieszkowice Bellin → Bielin Vietnitz (Neumark) → Witnica Chojeńska Jädickendorf → Godków Königsberg (Neumark) → Chojna Uchtdorf → Lisie Pole Kehrberg → Krzywin Gryfiński Wilhelmsfelde-Fiddichow → Widuchowa Pakulent → Pacholęta Neu Zarnow → Nowe Czarnowo Greifenhagen → Gryfino Wintersfelde → Czepino Ferdinandstein → Daleszewo Klütz → Szczecin Klucz Podejuch → Szczecin Podjuchy Stettin Breslauer Bahnhof → Szczecin Dworzec WrocławskiW 1886 r. przestał pełnić funkcję dworca pasażerskiego. Stettin Hauptbahnhof (wcześniej: Stettin Berliner Bahnhof) → Szczecin Główny
po 1945 r. Z powodu zniszczonego mostu nad Regalicą pod koniec lat 40. XX wieku pociągi z Podjuch do Szczecina Głównego kursowały objazdem przez Zdroje i Dąbie, gdzie następowała zmiana czoła pociągu, a następnie trasą linii 351 przez Dziewoklicz. Przejazd między Podjuchami a dworcem głównym zajmował wówczas ok. 2 godzin. Poza tym zniszczone były jeszcze 2 mosty – przed Brzegiem Dolnym oraz między Czerwieńskiem a Nietkowicami.
W latach 1945–2007 na trasie zlikwidowano kilka stacji i przystanków, a kilka innych uruchomiono. Już w latach 60. lub 70. zlikwidowano stację Krzydłowice między Rudną Gwizdanowem a Grębocicami; w podobnym okresie uruchomiono przystanek Orzeszków koło Wołowa. W połowie lat 70. po uruchomieniu Huty Miedzi w Głogowie uruchomiono przy niej przystanek Głogów Huta. Podobnie stało się z otwartą w 1974 r. Elektrownią Dolna Odra na południe od Gryfina. Wówczas to zlikwidowano przystanek Nowe Czarnowo, a ok. 1 km na północ uruchomiono stację Dolna Odra. W połowie lat 80. wybudowano przystanek Czerna Mała we wsi Czerna. Koniec PRL-u przyniósł likwidację Dworca Świebodzkiego (pozostał tylko na potrzeby ruchu towarowego) oraz stacji Chyrzyno (została jako posterunek odgałęźny), jeszcze przed zamknięciem linii z Gorzowa Wielkopolskiego Zieleńca. Około 1991 r. uruchomiono stację Będów między Czerwieńskiem a Rzepinem. Ostatnią zlikwidowaną stacją był Szczecin Klucz (1997 r.; powodem była duża popularność komunikacji miejskiej). Stacja Kostrzyn Towarowy nigdy nie była stacją pasażerską; pomimo wybudowania peronu, z przyczyn technicznych, nie dopuszczono do obsługi pasażerów ze względu na zbyt bliskie usytuowanie od krawędzi peronu słupów trakcyjnych.
W 1981 r. między Wrocławiem a Głogowem kursowało 8 par pociągów, w tym 3 pospieszne (m.in. „Ślązak” relacji Kraków Gł. – Zielona Góra). Wszystkie pospieszne oraz połowa osobowych kursowały przez lub z Wrocławia Głównego, pozostałe z dworca Świebodzkiego. Cały odcinek Głogów – Kostrzyn pokonywały tylko 3 pary pociągów, w tym 2 osoboweByły to pociągi osobowe przyspieszone – z taryfą opłat jak za pociągi osobowe, ale nie zatrzymujące się na wszystkich stacjach. z Krakowa Gł. do Szczecina Gł. (jeden z nich kursował przez Legnicę). Pomiędzy Kostrzynem a Szczecinem kursowało 8 par pociągów (pospieszny relacji Wrocław Gł. – Kołobrzeg kursował z pominięciem Szczecina Gł.).
W 1979 r., jednocześnie od Szczecina i Wrocławia, rozpoczęto montaż sieci trakcyjnej. Daty elektryfikacji poszczególnych odcinków: 1979 r.: Szczecin Główny – Szczecin Port Centralny podg SPA; pierwsza połowa 1982 r.: Wrocław Główny – Ścinawa; grudzień 1982 r.: Ścinawa – Głogów Wróblin; grudzień 1983 r.: Głogów Wróblin – Czerwieńsk oraz SPA – Nowe Czarnowo (Dolna Odra); grudzień 1984 r.: Czerwieńsk – Jerzmanice Lubuskie; maj 1985 r.: pozostały odcinek Czerwieńsk – Dolna Odra. W grudniu 1984 r. otwarto obwodnicę (od razu zelektryfikowaną) dla pociągów towarowych pomiędzy Jerzmanicami Lubuskimi a Drzeńskiem, omijającą stację w Rzepinie. Stała się ona częścią linii 273, a odcinek przez Rzepin jest sklasyfikowany przez PKP Polskie Linie Kolejowe jako dwie łącznice – nr 821 od Jerzmanic do Rzepina i nr 822 od Rzepina do podg Drzeńsko – w związku z czym Nadodrzanka zmieniła nieco swój przebieg i od tamtej pory omija Rzepin.
W 1991 r. w Genewie w Szwajcarii państwa europejskie podpisały umowę o ważnych międzynarodowych liniach transportu kombinowanego i obiektach towarzyszących. Jedną z nich jest linia nr 273 wpisana jako linia CE 59.
11 listopada 2011 r. w pobliżu Stadionu Miejskiego został otwarty przystanek Wrocław Stadion.
29 maja 2015 PKP PLK podpisały ze spółką Infra Silesia w konsorcjum z DB Schenker Rail Polska umowę na modernizację toru nr 2 w km 78,509 – 98,642 (Rudna Gwizdanów – Głogów). Realizacja kontraktu trwała do 30 czerwca 2017 i objęła wymianę nawierzchni torowej torów nr 1 i 2 na odcinku 30 km, modernizację 13 przejazdów kolejowo-drogowych, rewitalizację 26 obiektów inżynieryjnych – w tym dwóch mostów – oraz wymianę ośmiu rozjazdów kolejowych.
W 2015 roku wybudowany został również nowy przystanek na terenie Zielonej Góry – Nowy Kisielin – choć przez pierwsze lata nie zatrzymywały się na nim żadne pociągi. W latach 2015–2017 przeprowadzono naprawę główną torów, modernizację sieci trakcyjnej i peronów na odcinku Głogów – Głogów Wróblin – Bytom Odrzański, optymalizację prędkości na szlakach Boleszkowice – Mieszkowice, Kowalów – Laski Lubuskie i Jerzmanice Lubuskie – Drzeńsko oraz profilowanie ław torowiska z wymianą podrozjazdnic na stacji Szczecin Podjuchy połączone z remontem mostu zwodzonego. Wszystkie prace wykonała firma ZRK DOM Poznań, a prace pozwoliły zwiększyć prędkość do 120 km/h. W 2018 wykonane zostały roboty wyprzedzające na pozostałych odcinkach linii kolejowej nr 273 w ramach zadania „Poprawa dostępu do portów morskich w Szczecinie i Świnoujściu”, które także wykonał ZRK DOM Poznańhttps://zamowienia.plk-sa.pl/servlet/HomeServlet?MP_module=main&MP_action=bestOfferDetails&demandIdentity=237502.. 7 czerwca 2017 PKP Polskie Linie Kolejowe podpisały umowę z konsorcjum firm Infra Silesia i Transkopol na remont toru nr 1 na odcinkach Wołów – Małowice Wołowskie oraz Grębocice – Głogów. 15 stycznia 2018 roku rozpoczęto modernizację odcinka Kostrzyn-Drzeńsko – Rzepin – Jerzmanice Lubuskie. Wymianie uległa nawierzchnia torowa, rozjazdy na podg Jerzmanice Lubuskie i podg Drzeńsko, a także perony na stacji Rzepin. Powstały również nowe stacje – Szczecin Łasztownia, zlokalizowana w strategicznym punkcie miasta i mająca za zadanie zapewnić dogodne połączenie z innymi środkami transportu takimi jak tramwaje i autobusy, oraz Szczecin Żydowce, która znajduje się w południowo-zachodnim obszarze miasta.