Jerzy Probosz (ur. 2 kwietnia 1901 w Istebnej, zm. 29 maja 1942 w KL Dachau) – polski prozaik, poeta i publicysta.
Życiorys Syn ubogiego górala, ukończył pięć klas szkoły ludowej. Pracował przy wyrębie lasu. Działał w Związku Młodzieży Katolickiej, Macierzy Szkolnej i Związku Górali Śląskich. W 1927 napisał swoją pierwszą sztukę. Później współpracował z „Gwiazdką Cieszyńską”, na której łamach publikował swoje wiersze.
Aresztowany przez hitlerowców 17 grudnia 1939, zginął w obozie koncentracyjnym w Dachau. Wspomniany jest na nagrobku swoich rodziców, Michała i Anny, na cmentarzu katolickim przy kościele p.w. Dobrego Pasterza w Istebnej.
Jego wnukiem jest aktor i reżyser Marek Probosz.
Wybrane dzieła Wesele górali istebniańskich - widowisko regionalne w czterech obrazach, Niknące zawody, Nadzwyczajni ludzie, O tych, co z gór naszych odeszli.
Odznaczenia
Srebrny Wawrzyn Akademicki (5 listopada 1938)M.P. z 1938 r. nr 258, poz. 607 „za szerzenie zamiłowania do literatury polskiej”..
Przypisy
Bibliografia Golec J., Bojda S., Słownik biograficzny ziemi cieszyńskiej, t. 1, Cieszyn 1993, s. 223. Rosner E., Cieszyńskie okruchy literackie, Cieszyn 1983, s. 55-57
Kategoria:Członkowie Macierzy Ziemi Cieszyńskiej Kategoria:Ludzie urodzeni w Istebnej Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Wawrzynem Akademickim Kategoria:Ofiary KL Dachau Kategoria:Polscy poeci Kategoria:Polskie ofiary niemieckich obozów koncentracyjnych Kategoria:Urodzeni w 1901 Kategoria:Zmarli w 1942