Nizar Taufik Kabbani (arab. نزار توفيق قباني, Nizār Tawfīq Qabbānī; ur. 21 marca 1923 w Damaszku, zm. 30 kwietnia 1998 roku w Londynie) – syryjski dyplomata, poeta i publicysta. Jego poetycki styl łączy w sobie prostotę i elegancję w zgłębianiu tematów miłości, erotyzmu, feminizmu, religii oraz arabskiego nacjonalizmu.Ayyıldız, Esat. “‘Kudüs’ Adlı İki Şiirin Mukayesesi: Nizâr Kabbânî’nin Kaleminden Arapça ‘el-Kuds’ ve Else Lasker-Schüler’in Kaleminden Almanca ‘Jerusalem’”. Ondokuz Mayıs Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 53 (Aralık 2022), 799-824. https://doi.org/10.17120/omuifd.1167935 Kabbani jest jednym z najbardziej cenionych poetów współczesnych w świecie arabskim.
Życiorys Nizar Kabbani urodził się w stolicy Syrii, Damaszku, jako członek należącej do średniej klasy rodziny kupieckiej. W latach 1930–1941 uczył się w szkole państwowej w Damaszku. Później studiował prawo na Uniwersytecie Syryjskim, uzyskując w 1945 roku tytuł naukowy. Uczęszczając do liceum napisał swój pierwszy zbiór poetycki zatytułowany Kalat li as-samra. Był to zbiór romantycznych utworów, zawierających treści dotyczące kobiecego ciała, bardzo awangardowe dla konserwatywnego społeczeństwa Damaszku. Aby uczynić swoje wiersze bardziej akceptowalnymi, Kabbani zaniósł je do Munira al-Adżlaniego, ministra edukacji, który był również przyjacielem jego ojca i jednym z najważniejszych przywódców nacjonalistycznych w Syrii. Al-Adżlani lubił poezję i wyraził swoje poparcie dla wierszy Kabbaniego przez napisanie przedmowy do jego pierwszego tomiku.
Po ukończeniu studiów prawniczych pracował dla Syryjskiego Ministerstwa Spraw Zagranicznych jako konsul i attaché kulturalny w kilkunastu stolicach, włączając w to Bejrut, Kair, Stambuł, Madryt oraz Londyn. W 1959 roku, kiedy powstała Zjednoczona Republika Arabska, Kabbani został wybrany na zastępcę sekretarza ZRA w chińskiej ambasadzie. Pisał intensywnie przez te lata i jego wiersze z Chin zaliczają się do jednych z najlepszych. Kontynuował pracę w dyplomacji, dopóki nie złożył rezygnacji w 1966 roku. Założył w tym czasie dom wydawniczy w Bejrucie, który nosił jego imię.
Twórczość Kiedy Kabbani miał 15 lat, jego siostra, która miała w tym czasie 25 lat, popełniła samobójstwo, ponieważ nie mogła wyjść za człowieka, którego kochała. W czasie jej pogrzebu Kabbani postanowił, że będzie walczył z postawami społecznymi, które uważał za przyczynę jej śmierci. Gdy zapytano go, czy ma poglądy rewolucyjne, poeta odpowiedział: Miłość w świecie arabskim jest jak więzień, a ja chcę ją uwolnić. Chcę uwolnić arabską duszę, umysł i ciało w mojej poezji. Relacje pomiędzy kobietami a mężczyznami w naszym społeczeństwie nie są zdrowe. Jest on znany jako jeden z najbardziej feministycznych i postępowych intelektualistów arabskich.
W swojej twórczości czerpał inspirację z obserwacji Damaszku.
Porażka arabska z roku 1967 (wojna sześciodniowa) wpłynęła na zmianę poezji Kabbaniego – tematykę miłosną i erotyczną zastąpiła tematyka polityczna.
Przez ponad pól wieku Kabbani wydał 34 zbiory poezji:
Nizar Kabbani stworzył również wiele dzieł pisanych prozą, m.in. Kissati ma’a asz-szir, Ma huwa asz-szir?, Wa-al-kalimat tariu al-ghadab, An asz-szir wa-al-dżins wa-as-saura, Al-Mara fi sziri wa-fi hajati.
Przypisy
Linki zewnętrzne Nizar Qabbani Site. i twórczość Qabbani'ego (strona w języku angielskim).
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu w Damaszku Kategoria:Syryjscy dyplomaci Kategoria:Syryjscy poeci Kategoria:Publicyści Kategoria:Urodzeni w 1923 Kategoria:Zmarli w 1998 Kategoria:Ludzie urodzeni w Damaszku Kategoria:Syryjskie feministki i feminiści