Sejm elekcyjny – zjazd szlachty viritim, który miał decydować o wyborze nowego króla. Uchwalano na nim również układy i pakty (tj. pacta conventa).
Wybór był najczęściej wykonywany przez radę królestwa, a następnie przez senat. Senat kilkukrotnie przy każdym sejmie pytał się zgromadzonej szlachty viritim o zdanie, ta popierała danego kandydata w zamian za coś lub z przekonania. Po jednogłośnym zatwierdzeniu przez senat marszałek wielki koronny ogłaszał zgromadzonej szlachcie wybór nowego władcy.
Historia Od 3 października 1501 przy wyborze króla obowiązywały normy zwyczajowe, spisane na podstawie praktyki elekcji z 1492 w dekrecie króla Aleksandra Jagiellończyka, wydane pod imieniem kardynała-prymasa Fryderyka Jagiellończyka i uczestników elekcji pt. Modus eligendi regis. Reguły te zostały uchylone w roku 1529 podczas wyboru małoletniego Zygmunta Augusta na tron Polski.
Sejm elekcyjny obradował do 1573 roku w Piotrkowie, po tym roku miejscem odbywania się sejmów była Wola pod Warszawą.
Zobacz też wolna elekcja sejmik elekcyjny
Przypisy
Kategoria:Sejmy I Rzeczypospolitej Kategoria:Wolna elekcja