Seán O’Faoláin, właśc. John Francis Whelan (ur. 22 lutego 1900 w Corku, zm. 20 kwietnia 1991 w Dublinie) – irlandzki pisarz.
Pisał przez 60 lat, począwszy od lat dwudziestych. W swoich utworach poruszał współczesne problemy społeczne i obyczajowe Irlandii.
Uczył się w . Walczył w irlandzkiej wojnie o niepodległość. Ukończył studia na Narodowym Uniwersytecie Irlandii oraz Uniwersytecie Harvarda.
W latach 1940–1946 był redaktorem periodyku literackiego The Bell, dla którego pisało wielu znanych irlandzkich pisarzy takich jak: Patrick Kavanagh, Flann O’Brien, Frank O’Connor i Brendan Behan. Od 1957 do 1959 pełnił funkcję dyrektora . W 1986 został wybrany .
W 1929 ożenił się z Eileen Gould. Mieli córkę Julię.
Dzieła Midsummer Night Madness and Other Stories (1932, zbiór opowiadań) A Nest of Simple Folk (1933, powieść) Bird Alone (1936, powieść) A Purse of Coppers (1937) (wyd.pol 2000,O Świętości i Whiskey) A Life of Daniel O’Connell (1938, biografia) An Irish Journey (1940) Come Back to Erin (1940, powieść) The Great O’Neill (1942, biografia Hugh O’Neilla) The Irish: A Character Study (1947) The Man Who Invented Sin (1948, zbiór opowiadań) Vive moi! (1964, wspomnienia) The Heat of the Sun, Stories and Tales (1966, zbiór opowiadań) The Talking Trees (1971, zbiór opowiadań) Foreign Affairs, and Other Stories (1976, zbiór opowiadań) Selected Stories (1978, zbiór opowiadań) And Again? (1979, powieść) Collected Stories of Sean O’Faolain I (1980, zbiór opowiadań)
Kategoria:Irlandzcy pisarze Kategoria:Urodzeni w 1900 Kategoria:Zmarli w 1991