Peon III – czterosylabowa stopa metryczna, złożona z dwóch sylab nieakcentowanych, jednej akcentowanej i jednej nieakcentowanej (w poezji greckiej: dwóch sylab krótkich, jednej długiej i jednej krótkiej).
Peon III bywa też (współcześnie) nazywany podwójnym trochejem (dytrochejem)Aleksandra Okopień-Sławińska, Peon III, [w:] Michał Głowiński, Teresa Kostkiewiczowa, Aleksandra Okopień-Sławińska, Janusz Sławiński, Słownik terminów literackich, Wrocław 2002., gdyż często na jego pierwszą sylabę pada akcent poboczny.
Czyste wiersze peoniczne są w poezji polskiej bardzo rzadkie. Klarownym przykładem jest wiersz Brunona Jasieńskiego Panienki w lesie:
Zalistowiał cichosennie w cichopłaczu cicholas, Jak chodziły nim panienki, pierwiośnianki, ekstazerki, Kołysały się, schylały, rwały grzyby w bombonierki, Atłasowe, żółte grzyby, te, co rosną tylko razPorównaj Wiktor Jarosław Darasz, Mały przewodnik po wierszu polskim, Kraków 2003, s. 97..
Rytm peoniczny jest też zauważalny w Elegii o chłopcu polskim Krzysztofa Kamila Baczyńskiego:
Oddzielili cię, syneczku, od snów, co jak motyl drżą, haftowali ci, syneczku, smutne oczy rudą krwią, malowali krajobrazy w żółte ściegi pożóg, wyszywali wisielcami drzew płynące morze.
Przypisy
Linki zewnętrzne Peon III w PoeWiki
Kategoria:Stopy metryczne