Atrezja jelita cienkiego (ang. intestinal atresia) – wada wrodzona przewodu pokarmowego polegająca na częściowym lub całkowitym zwężeniu światła jelita cienkiego, będąca jedną z przyczyn niedrożności przewodu pokarmowego u noworodków. Ze względu na odrębności patogenetyczne i anatomiczne, a także na odmienny obraz kliniczny i inną częstotliwość powikłań, atrezję jelita cienkiego można podzielić na atrezję dwunastnicy oraz atrezję czczo-krętą.
Epidemiologia Częstość wady szacuje się na 1/6000–10000 żywych urodzeń (atrezja dwunastnicy) oraz na 1/5000 żywych urodzeń (atrezja jelita krętego). Zazwyczaj jest wadą izolowaną, występuje jednak nieco częściej u dzieci z wrodzonymi wadami serca lub mukowiscydozą. Rzadko może być częścią hereditary multiple-level intestinal atresia syndrome (HMIA), zespołem charakteryzującym się licznymi zwężeniami jelita i zaburzeniami immunologicznymi.
Klasyfikacja W podziale wad tej grupy stosuje się powszechnie podział Grossfelda, wyróżniający cztery główne typy wad. Inny podział przeprowadza się według Martina i Zerreli.
+ Klasyfikacja Grossfelda atrezji jelita cienkiegoTypOpis Typ I Zarośnięcie jelita spowodowane błoniastą przegrodą. Typ II Zarośnięcie z obecnością włóknistego pasma łączącego ślepe końce, przy zachowanej ciągłości krezki. Typ IIIA Zarośnięcie jelita z całkowitym rozdzieleniem obu ślepo zakończonych odcinków i ubytkiem krezki, najczęściej V-kształtnym. Typ IIIB Zarośnięcie typu „zespołu pagody”; ubytkowi znacznej części jelita cienkiego towarzyszy skręcenie dalszego odcinka jelita krętego i rozległy defekt krezki. Typ IV Mnogie zarośnięcie jelita.
Rozpoznanie Rozpoznanie opiera się przede wszystkim o zdjęcie przeglądowe jamy brzusznej w projekcji tylno-przedniej w pozycji pionowej. W obrębie jamy brzusznej stwierdza się rozdęte pętle jelitowe z poziomami płynów w górnej części jamy brzusznej i bezpowietrzną dolną część brzucha. Im niżej zlokalizowane jest miejsce zrośnięcia, tym więcej pętli jelitowych z poziomami płynów. Wada może być też rozpoznana prenatalnie za pomocą ultrasonografii.
Leczenie Leczenie jest operacyjne. Przed zabiegiem konieczne jest wyrównanie zaburzeń elektrolitowych, a także czasami dekompresja żołądka sondą nosowo-żołądkową. W przypadku perforacji antybiotykoterapia szerokospektralna.
Przypisy
Kategoria:Chirurgia dziecięca Kategoria:Atrezje