Wyspa Południowa ( lub , tj. „Wody Szmaragdów”, czasem też , „Łódź Māui”) – największa z wysp Nowej Zelandii, o powierzchni 150 523 km². Położona jest pomiędzy Morzem Tasmana a Oceanem Spokojnym. Od Wyspy Północnej oddzielona jest cieśniną Cooka.
Jest wyspą górzystą - głównym pasmem są Alpy Południowe ze szczytami Góra Cooka 3764 m n.p.m. oraz Góra Tasmana 3497 m n.p.m. Tereny nizinne występują jedynie na obrzeżach wyspy, zwłaszcza w jej części wschodniej i południowej.
Długość linii brzegowej wynosi 3704 km. Szczególnie rozbudowana linia brzegowa występuje w części południowo-zachodniej, gdzie wysokie góry schodzą wprost do morza (liczne fiordy) oraz na krańcu północnym wyspy.
Na wyspie, zwłaszcza w jej części centralnej i południowo-zachodniej, występuje wiele jezior, wypełniających głównie wąskie, kręte doliny polodowcowe. Największym powierzchniowo jeziorem na wyspie jest położone w jej części południowo-zachodniej jezioro Te Anau (344 km²). Drugim co do wielkości na wyspie jest jezioro Wakatipu (291 km²). Pomiędzy miejscowościami Arrowtown i Queenstown znajduje się niewielkie, lustrzane jezioro Hayes.
Na wyspie występują jaskinie nabrzeżne Cathedral Caves.
Miasta Wyspy Południowej Największym miastem jest Christchurch, liczące 390,3 tys. mieszkańców. Ważniejsze miasta i osiedla na Wyspie Południowej to, m.in.: Ashburton 17,8 tys. mieszkańców Blenheim 30,2 tys. Christchurch 390,3 tys. Dunedin 116,6 tys. Greymouth 10,0 tys. Hokitika 3,1 tys. Invercargill 48,7 tys. Kaikoura 2,2 tys. Nelson 59,8 tys. Oamaru 13,0 tys. Te Anau 1,9 tys. Timaru 27,6 tys. Queenstown 10,4 tys. Wanaka 5,0 tys. Westport 3,9 tys.
Przypisy
Południowa