thumb|Grób Juliusza Rawicza na cmentarzu ewangelicko-reformowanym w Warszawie Juliusz Rawicz, właśc. Juliusz Rawicz-Twaróg (ur. 3 kwietnia 1936 w Toruniu, zm. 1 lipca 2013 w Warszawie) – polski dziennikarz prasowy, jeden z założycieli i długoletni zastępca redaktora naczelnego „Gazety Wyborczej”.
Życiorys Syn Zbigniewa i Ewy. Ukończył studia na Wydziale Dziennikarstwa Uniwersytetu Warszawskiego. Pracował między innymi w „Życiu Warszawy” (1959–1973), gdzie był jednym z twórców „Życia i Nowoczesności”. Na polecenie władz PZPR zwolniony z pracy z tzw. wilczym biletem. Pracował także w „Żołnierzu Polskim” i „Przeglądzie Technicznym”. Zwolniony z pracy w czasie stanu wojennego z powodu odmowy wzięcia udziału w „weryfikacji” dziennikarzy. Współpracował wówczas z opozycją demokratyczną, głównie z wydawnictwami drugiego obiegu (m.in. jako redaktor „Spectatora” i „Gazety Niecodziennej”). W 1989 znalazł się wśród założycieli „Gazety Wyborczej”, do 2007 pełnił funkcję zastępcy redaktora naczelnego.
Zmarł 1 lipca 2013. Został pochowany cztery dni później na cmentarzu ewangelicko-reformowanym przy ul. Żytniej w Warszawie (kwatera 15/7/4).
Odznaczenia W 2014 prezydent Bronisław Komorowski pośmiertnie odznaczył go Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski.
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Ludzie urodzeni w Toruniu Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Osoby pozbawione pracy w ramach represji politycznych w Polsce Ludowej Kategoria:Pochowani na cmentarzu ewangelicko-reformowanym w Warszawie Kategoria:Polscy dziennikarze prasowi Kategoria:Urodzeni w 1936 Kategoria:Zmarli w 2013