200px|thumb|right|Sarkofag Zofii Charlotty w krypcie pod Katedrą Berlińską Zofia Charlotta Hanowerska (ur. 30 października 1668 w zamku Iburg, Bad Iburg; zm. 1 lutego 1705 w Hanowerze) – królowa Prus, elektorowa Brandenburgii.
Życie Zofia Charlotta była jedyną córką Ernesta Augusta, elektora Hanoweru, i jego żony, Zofii Wittelsbach. Jej starszy brat Jerzy Ludwik został królem Wielkiej Brytanii w 1714, jako król Jerzy I. Mówiło się, iż Zofia Charlotta mogłaby poślubić owdowiałego Ludwika XIV.
8 października 1684 roku wyszła za mąż za Fryderyka I Hohenzollerna i 1701 otrzymała tytuł królowej Prus. Małżeństwo Zofii nie było zbytnio szczęśliwe. Królowa miała z mężem co najmniej dwóch synów, z których tylko jeden dożył wieku dorosłego: Fryderyk August (1685–1686) Fryderyk Wilhelm (1688–1740), przyszły król
Zofia Charlotta jest głównie znana poprzez swoją przyjaźń i korespondencje z Gottfriedem Wilhelmem Leibnizem, którego stała się zdeklarowaną uczennicą. Leibniz był przyjacielem i guwernerem jej matki. Królowa Prus mówiła płynnie po francusku, angielsku i włosku.
Zofia Charlotta zmarła na zapalenie płuc 1 lutego 1705 roku. Na jej cześć letni pałac Lietzenburg w dotychczasowej wsi Lietzow nazwano pałacem Charlottenburg.
Kategoria:Dynastia hanowerska Kategoria:Pruskie królowe Kategoria:Urodzeni w 1668 Kategoria:Zmarli w 1705