Plik:Serif and sans-serif 01.svg Font bezszeryfowy Plik:Serif and sans-serif 02.svg Font szeryfowy Plik:Serif and sans-serif 03.svg Font szeryfowy z czerwonymi szeryfami Szeryfowy krój pisma – krój zawierający znaki składające się z różnego rodzaju poprzecznych lub ukośnych linii, tzw. szeryfów.
Antykwa linearna szeryfowa wyróżnia się przede wszystkim kształtem liter. W większości grubość jest taka sama. W nielicznych przypadkach możemy zauważyć zwężenia oraz pogrubienia. Szeryfy są bardzo widoczneA. Wolański, Edycja tekstów. Praktyczny poradnik, Warszawa, 2008, s. 17-18.. Dzięki zastosowaniu szeryfów tekst staje się bardziej przejrzysty, co pomaga w czytaniu. Zakończenie linii liter w kroju jest smukłe, delikatne. Szeryfowy krój pisma jest bardzo czytelny, dlatego stosuje się go w publikacjach dla dzieci. Zapobiega zlewaniu się liter, które znacznie utrudnia czytanie danego tekstu.
Stosowany przede wszystkim w publikacjach papierowych, bywa męczące przy czytaniu publikacji elektronicznychMerriam-Webster's Manual for Writers and Editors, Springfield, 1998, s. 329..
Przykładowymi szeryfowymi krojami pisma są: Times New Roman, MS Serif, Constantia i Lucida Fax.
Możemy wyróżnić kilka rodzajów szeryfów:
szeryfy klinowe w postaci trójkątów (np. Minion), szeryfy wyokrąglone-ich celem jest wtapianie się w kreskę znaku łagodnym łukiem, stosowane w zależności od kroju, mogą być bardzo zróżnicowaneJ. Felici, Kompletny przewodnik po typografii, Gdańsk, 2006, s. 36. szeryfy niewyokrąglone łączą się z kreskami znaku pod kątem. Są stosowane, aby nadać znakom bardziej surowe, jasno zdefiniowane kształty. szeryfy belkowe w postaci jednolitych prostokątów (np. Museo Slab), szeryfy kreskowe w postaci cienkich kresek, skontrastowanych z główną linią znaku (np. Theano Didot), skryte, czyli nieznaczne poszerzenia na końcach znaków (np. Fontin), niektóre kroje pisma mają również szeryfy występujące na średniej linii znaku.
Zobacz też antykwa pismo bezszeryfowe
Przypisy