Języki czibczańskie – rodzina językowa w Ameryce Środkowej i Południowej. Języki te wywodzą się z pogranicza Hondurasu, Nikaragui i Panamy, ale rozprzestrzeniły się na teren Kolumbii. Charakteryzują się ubogim systemem spółgłoskowym. Pokrewieństwo tej rodziny języków wykazał jako pierwszy kostarykański uczony .
Klasyfikacja Północnoczibczańskie pecz (paya, taya, tawka, seco) – środkowy i północny Honduras
Wotyckie rama – południowo-wschodnia Nikaragua woto – Kostaryka (wymarły) maleku (guatuso) – Kostaryka korobisi – Kostaryka (wymarły)
Istmickie guetar (hüetar) – Kostaryka bribri (talamanca) – Kostaryka i Panama kabekar (talamanca) – Kostaryka boruka (brunca, brunka) – Kostaryka czanguena – Kostaryka i Panama teribe (térraba, tiribi, teribe, norteño, quequexque, naso) – Kostaryka i Panama mowere (move) – centralna Panama ngabere – Kostaryka i Panama buglere (bokota, bogotá, bofota, bobota, bukueta, buglé, nortenyo, murire, sabanero, veraguas sabanero) – Panama doraske – Panama kuna – Panama i Kolumbia
Magdalenickie czibcza – wymarły język Muisków, Kolumbia tunebo (u’wa) – Kolumbia damana (wiwa, guamaca, guamaka, malayo, arsario, marocacero, marocasero, maracaserro, sancá, sanja, sanka, huihua) – Kolumbia kankuamo (atanquez, atanques) – Kolumbia (wymarły) ichka (arhuaco, aruaco, bintuk, bíntukua, bintucua, ica, ijka, ika, ike, bíntucua, bintuk, bíntukua, pebu) – Kolumbia kagaba (kogi) – Kolumbia
Kategoria:Języki autochtoniczne Ameryki Kategoria:Rodziny językowe Kategoria:Języki Hondurasu Kategoria:Języki Nikaragui Kategoria:Języki Panamy Kategoria:Języki Kolumbii