thumb|TKS -czołg podstawowy dywizjonu thumb|Znaki taktyczne malowane na czołgach lekkich i rozpoznawczych1 – czołg dowódcy kompanii; 2 – czołg dowódcy 1 plutonu; 3 – czołg dowódcy 2 plutonu; 4 – czołg dowódcy 3 plutonu; 5 – czołgi z 1 plutonu; 6 – czołgi z 2 plutonu; 7 – czołgi z 3 plutonu thumb|Znaki taktyczne malowane na pojazdach pancernych1 – wóz dowódcy szwadronu; 2 – wóz dowódcy 1 plutonu; 3 – wóz dowódcy 2 plutonu; 4 – wóz z 1 plutonu; 5 – wóz z 2 plutonu. 33 Dywizjon Pancerny – pancerny pododdział rozpoznawczy Wojska Polskiego II Rzeczypospolitej.
Dywizjon nie występował w pokojowej organizacji wojska. Został sformowany w alarmie w dniach 24–25 sierpnia 1939 roku dla Wileńskiej Brygady Kawalerii w grupie jednostek oznaczonych kolorem czerwonym. Jednostką mobilizującą był 7 batalion pancerny (wydzielony szwadron pancerny z Wilna).
Struktura organizacyjna dowództwo (poczet dowódcy) szwadron samochodów pancernych (8 wozów bojowych wzór 34-II) szwadron czołgów rozpoznawczych – (13 czołgów TKS) szwadron? (pluton?) techniczno - gospodarczy
Obsada personalna Obada personalna we wrześniu 1939 dowódca – kpt. Władysław Łubieński adiutant – por. Wacław Stradomski dowódca szwadronu czołgów – por. Wiktor Szyksznel dowódca 1 plutonu – chor. Walenty Śliwiński dowódca 2 plutonu – por. Sławomir Iwiński Według Szubańskiego por. Sławomir Iwiński był dowódcą 1 plutonu, a chor. Walenty Śliwiński dowódcą 2 plutonu → dowódca szwadronu samochodów pancernych – por. Karol Smolak dowódca 1 plutonu – por. Witold Soiński dowódca plutonu techniczno - gospodarczego – por. Gracjan Fróg
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Polskie jednostki pancerne utworzone w 1939 Kategoria:Polskie jednostki pancerne rozwiązane w 1939 Kategoria:Wojsko Polskie II Rzeczypospolitej w Grodnie Kategoria:Oddziały Wileńskiej Brygady Kawalerii Kategoria:Dywizjony pancerne