Irena Schirtładze ps. „Irka” (ur. 7 kwietnia 1928 we Lwowie, zm. 14 września 1944 w Warszawie) – Gruzinka, w powstaniu warszawskim ochotniczka-sanitariuszka w batalionie „Parasol”.
Córka Arkadiusza Schirtładze i Janiny z d. Kicińskiej. W latach 1937–1939 mieszkała w Dęblinie. Jej ojciec był gruzińskim oficerem kontraktowym Wojska Polskiego (kapitanem lotnictwa). W Dęblinie szkolił polskich pilotów. Wziął udział w kampanii wrześniowej. Po agresji ZSRR na Polskę wzięty do niewoli przez Armię Czerwoną, zamordowany w Katyniu.
Irena Schirtładze dołączyła do batalionu „Parasol” w pierwszych dniach powstania warszawskiego w sierpniu 1944 roku podczas walk tego oddziału na Woli. Przydzielona do 3. kompanii przeszła szlak bojowy „Parasola” z Woli, przez Starówkę, Śródmieście, aż po Czerniaków, gdzie została ciężko ranna przy ul. Ludnej. Zmarła 14 września. Miała 16 lat.
mały|220px|lewo|Grób na Powązkach Wojskowych Została odznaczona Krzyżem Walecznych. Pochowana w kwaterach żołnierzy i sanitariuszek baonu „Parasol” na Powązkach Wojskowych w Warszawie (kwatera A24-10-2)Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze.
Przypisy
Linki zewnętrzne Irena Schirtładze na Wirtualnym Murze Pamięci Muzeum Powstania Warszawskiego Biogram na stronie Muzeum Powstania Warszawskiego
Kategoria:Ludzie urodzeni we Lwowie Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych Kategoria:Polegli w powstaniu warszawskim Kategoria:Pochowani na Powązkach-Cmentarzu Wojskowym w Warszawie Kategoria:Polacy pochodzenia gruzińskiego Kategoria:Sanitariuszki w powstaniu warszawskim Kategoria:Urodzeni w 1928 Kategoria:Zmarli w 1944 Kategoria:Żołnierze batalionu Parasol