thumb|100px|D-glukoza w projekcji Fischera thumb|100px|Rzut cząsteczki na płaszczyznę
Projekcja Fischera − rodzaj projekcji chemicznej umożliwiającej prezentację konfiguracji absolutnej enancjomerów i diastereoizomerów.
Nazwa projekcji pochodzi od nazwiska noblisty Emila FischeraNagrodę Nobla otrzymał w 1902 r. za prace dotyczące syntez cukrów i puryn..
Wzór projekcyjny Fischera powstaje przez rzutowanie na płaszczyznę cząsteczki ustawionej następująco: pionowo do płaszczyzny rzutowania, atom centralny znajduje się w płaszczyźnie papieru, atomy leżące powyżej i poniżej atomu centralnego znajdują się pod płaszczyzną papieru, atomy leżące z lewej i z prawej strony atomu centralnego znajdują się nad płaszczyzną papieru, atom o najniższym lokancie znajduje się na górze.
center|thumb|Schemat zasady projekcji Fishera
Wzór cząsteczki w projekcji Fischera można obracać jedynie o 180° wokół osi prostopadłej do płaszczyzny papieru. Obrócenie go o 90° prowadzi do otrzymania wzoru drugiego enancjomeru.
Zobacz też projekcja Hawortha projekcja Newmana projekcja Natty
Uwagi
Kategoria:Stereochemia