thumb|240px|Marek Migalski (2008) mały|240px|Białoruska demonstracja w Warszawie, wśród uczestników m.in. Marek Migalski i Andrej Sannikau (8 marca 2013) Marek Henryk Migalski (ur. 14 stycznia 1969 w Raciborzu) – polski politolog, nauczyciel akademicki, publicysta polityczny i polityk, doktor habilitowany nauk społecznych, profesor uczelni na Uniwersytecie Śląskim w Katowicach, poseł do Parlamentu Europejskiego VII kadencji.

Życiorys Ukończył Szkołę Podstawową nr 13 im. Stanisława Staszica w Raciborzu, następnie I Liceum Ogólnokształcące im. Jana Kasprowicza w tym samym mieście. W 1999 ukończył studia politologiczne na Uniwersytecie Śląskim w Katowicach. W 2001 na podstawie rozprawy pt. Koncepcja „mostu między Wschodem a Zachodem” Edwarda Benesza – próba zachowania niezależności Czechosłowacji w latach 1945–1948 uzyskał na Wydziale Nauk Społecznych Uniwersytetu Śląskiego stopień naukowy doktora nauk humanistycznych w dziedzinie nauk o polityce. W 2019 otrzymał stopień doktora habilitowanego nauk społecznych na Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie. Wcześniej parokrotnie odmówiono mu nadania stopnia doktora habilitowanego lub wszczęcia postępowania habilitacyjnego (w tym na Uniwersytecie Wrocławskim i Uniwersytecie Jagiellońskim).

Przed podjęciem studiów pracował jako nauczyciel języka polskiego. W trakcie studiów odbył – z rekomendacji konsula generalnego Republiki Czeskiej w Polsce – miesięczną praktykę w biurze Euroregionu Silesia, zaś w lutym 1999 objął stanowisko wicedyrektora biuraKatarzyna Bytomska, Stypendysta MEN – Marek Migalski, „Gazeta Uniwersytecka – miesięcznik Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach” nr 7(63)/1999..

Został pracownikiem naukowym w Instytucie Nauk Politycznych i Dziennikarstwa Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach, był adiunktem w Zakładzie Systemów Politycznych Polski i Państw Europy Środkowej i Wschodniej. Później powołany na profesora uczelni w Instytucie Nauk Politycznych UŚ. Został także wykładowcą w Instytucie Europeistyki Wyższej Szkoły Humanitas w Sosnowcu. W pracy naukowej i dydaktycznej zajął się zagadnieniami współczesnych systemów politycznych i partyjnych.

Odbył staże naukowe w czeskich uczelniach: na wydziale prawa Uniwersytetu Masaryka w Brnie, na wydziale pedagogiki Uniwersytetu Południowoczeskiego w Czeskich Budziejowicach oraz na wydziale nauk politycznych Uniwersytetu Palackiego w Ołomuńcu. Brał udział w licznych krajowych i międzynarodowych konferencjach politologicznych. Jest autorem, współautorem lub redaktorem kilkunastu książek oraz autorem kilkudziesięciu publikacji naukowych. Publikował artykuły na temat polskiej sceny politycznej w prasie, m.in. w „Dzienniku”, „Gazecie Wyborczej”, „Rzeczpospolitej” i „Wprost”.

W 2009 z listy Prawa i Sprawiedliwości w okręgu katowickim uzyskał mandat eurodeputowanego VII kadencji, otrzymując 112 881 głosów. W PE został członkiem Komisji Kultury i Edukacji oraz Delegacji do komisji współpracy parlamentarnej UE-Rosja, objął również zastępstwo w Delegacji do spraw stosunków z Białorusią i Delegacji do Zgromadzenia Parlamentarnego Euronest. Nie przystąpił do PiS.

We wrześniu 2010 na wniosek europosłów Ryszarda Legutki i Tomasza Poręby został wykluczony z delegacji PiS w Parlamencie Europejskim w związku z listem do prezesa tej partii, Jarosława Kaczyńskiego, w którym skrytykował jego sposób zarządzania ugrupowaniem. W listopadzie tego samego roku zaangażował się w tworzenie nowego ugrupowania Polska Jest Najważniejsza, które w marcu 2011 zostało zarejestrowane jako partia. 10 czerwca tego samego roku został jednym z wiceprezesów tego ugrupowania.

Współtworzył (wraz z resztą PJN) powołaną 7 grudnia 2013 na bazie ruchu społecznego „Godzina dla Polski” nową partię Polska Razem. Tydzień później został wiceprezesem tego ugrupowania. Pełnił tę funkcję do marca 2014, kiedy to zrezygnował z zasiadania w prezydium zarządu partii (pozostając przewodniczącym jej śląskich struktur). W tym samym roku nie uzyskał reelekcji w wyborach europejskich, otwierając śląską listę Polski Razem. W maju 2014 zrezygnował z członkostwa w partii, wycofując się z działalności politycznej.

W 2016 prowadził program Dwie prawdy w TVN24. W 2019 bez powodzenia kandydował do Senatu z ramienia Koalicji Obywatelskiej.

W sierpniu 2025 wywołał kontrowersje, określając tragicznie zmarłego pilota Macieja Krakowiana nieudacznikiem i przestępcą, który naraził ludzi na niebezpieczeństwo i rozbił bardzo drogi samolot. W listopadzie 2025 ujawnił, że zmaga się ze złośliwym nowotworem jelita grubego.

Wyniki wyborcze Wybory Komitet wyborczy Organ Okręg Wynik 2009 Prawo i Sprawiedliwość Parlament Europejski VII kadencji nr 11 112 881 (12,11%) 2014 Polska Razem Parlament Europejski VIII kadencji nr 11 14 163 (1,67%) 2019 Koalicja Obywatelska Senat X kadencji nr 72 82 830 (45,95%)

Publikacje Publikacje książkowe Koncepcja „Mostu między Wschodem a Zachodem” Edwarda Benesza, Sosnowiec: WSZiM w Sosnowcu, 2004. Polska i Republika Czeska. Dekada sąsiedztwa (współautor: W. Wojtasik), Sosnowiec: WSZiM w Sosnowcu, 2005. Obywatel – Społeczeństwo – Demokracja, Sosnowiec: WSZiM w Sosnowcu, 2006. Polski system partyjny, (współautorzy: W. Wojtasik, M. Mazur), Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2006. Czeski i polski system partyjny. Analiza porównawcza, Warszawa: Wydawnictwo Sejmowe, 2008. Nieudana rewolucja. Nieudana restauracja. Polska w latach 2005–2010, Warszawa: Czerwone i Czarne, 2010. Parlament Antyeuropejski, Warszawa: The Facto, 2014. The End of Democracy. Koniec demokracji, Warszawa: The Facto, 2015. Naród urojony, Łódź: Fundacja Industrial, 2017. Budowanie narodu. Przypadek Polski w latach 2015–2017, Łódź: Liberté!, 2018. Mgła emocje paradoksy. Szkice o (polskiej) polityce, Łódź: Liberté!, 2020. Homo Policus Sapiens. Biologiczne aspekty politycznej gry (współautor: M. Kaczmarzyk), Katowice: Sonia Draga Post factum, 2020. Nieludzki ustrój. Jak nauki biologiczne wyjaśniają kryzys demokracji liberalnej oraz wskazują sposoby jej obrony, Łódź: Liberté!, 2022. 100 najsłynniejszych eksperymentów psychologicznych świata i ich znaczenie dla rozumienia polityki (współautor: M. Bożek), Łódź: Liberté!, 2022. Czeska lekcja, Katowice: Sonia Draga, 2025.

Redakcja prac zbiorowych Partie i systemy partyjne państw Europy Środkowej i Wschodniej, Sosnowiec: WSZiM w Sosnowcu, 2005. Parties and Party Systems in Central and Eastern Europe, Sosnowiec: WSZiM w Sosnowcu, 2005. Prawica w Polsce 1989–2005, Katowice: Instytut Regionalny, 2005. Populizm, Katowice: Instytut Regionalny, 2005. Prezydent w Polsce po 1989 r. Studium Politologiczne (współredaktor R. Glajcar), Warszawa: Wydawnictwo Sejmowe, 2006. Platforma Obywatelska, Toruń: Wydawnictwo Adam Marszałek, 2009. Prawo i Sprawiedliwość, Toruń: Wydawnictwo Adam Marszałek, 2011. Sojusz Lewicy Demokratycznej, Toruń: Wydawnictwo Adam Marszałek, 2012. Polskie Stronnictwo Ludowe, Toruń: Wydawnictwo Adam Marszałek, 2013.

Powieści obyczajowe Wielki finał, Warszawa: Od deski do deski, 2018. 1989. Barwy zamienne, Katowice: Sonia Draga, 2019. Nieśmiertelnicy, Katowice: Sonia Draga, 2021.

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Absolwenci Wydziału Nauk Społecznych Uniwersytetu Śląskiego Kategoria:Ludzie urodzeni w Raciborzu Kategoria:Osobowości telewizyjne związane z TVN Kategoria:Politycy PJN Kategoria:Politycy Polski Razem Kategoria:Politycy Prawa i Sprawiedliwości Kategoria:Politycy związani z Raciborzem Kategoria:Polscy nauczyciele języka polskiego Kategoria:Polscy politolodzy Kategoria:Polscy posłowie do Parlamentu Europejskiego VII kadencji Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wydziału Nauk Społecznych Uniwersytetu Śląskiego Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wyższej Szkoły Humanitas w Sosnowcu Kategoria:Urodzeni w 1969