Petru Aaron (Aron) OSBM, imię zakonne Paweł (ur. w 1709 w Bistrej, zm. 9 marca 1764 w Baia Mare) – siedmiogrodzki biskup katolicki obrządku grecko-rumuńskiego diecezji Făgăraș z siedzibą w Blaju.
Życie Nauki pobierał w miejscowości Roșia Montană, a następnie odbył studia teologiczne w rzymskim kolegium oo. bazylianów. Tam też 30 lipca 1742 przyjął święcenia kapłańskie.
Po powrocie do Siedmiogrodu został doradcą biskupa Făgăraș Inocențiu Micu-Kleina, w 1745 wikariuszem generalnym, a w 1747, po wyjeździe biskupa Micu-Klein do Rzymu, wikariuszem apostolskim. Od 1752 był biskupem tytularnym i rządcą diecezji – jego konsekracja odbyła się w Peczu.
Jako biskup prowadził ożywioną działalność administracyjno-kościelną i kulturalną. Zorganizował kapitułę i konsystorz diecezji, zwołał w niej synod. W swoim pałacu biskupim założył seminarium duchowne i drukarnię, a w Blaju szkołę dla trzystu uczniów. Jest też autorem utworów o charakterze pastoralnym i teologicznym.
Dzieła Do najważniejszych utworów Petru Aarona należą: Epistola consolatoria ex divinitus inspiratis Scripturis, 1761 Definitio et exordium s. oecimenicae synodi Florentinae, 1762 Institutio docrinae christiane, 1764
Bibliografia Adam Szafrański, Petru Aaron, W: Encyklopedia katolicka, t. 1, Lublin 1989
Kategoria:Biskupi Kościoła Rumuńskiego Zjednoczonego z Rzymem Kategoria:Rumuńscy biskupi katoliccy Kategoria:Biskupi bazyliańscy Kategoria:Biskupi Fogaraszu Kategoria:Urodzeni w 1709 Kategoria:Zmarli w 1764