Ballady pijackie – cykl pięciu poematów Antoniego Langego opublikowanych w 1895. Cykl wylicza pięć narkotyków, po które powinien sięgać młodopolski artysta: kawa, absynt, poncz, szampan i haszysz. Tematyka dzieła klasyfikuje je jako jeden z pierwszych tak wyrazistych manifestów dekadentyzmu i modernistycznego dandyzmu. Do cyklu odwoływali się często krytycy literaccy (S. Brzozowski, J. Tomkowski), traktując go jako wyznacznik literackiej mody końca XIX wieku oraz cenne źródło dla zrozumienia epoki. Ballady pijackie cechuje barwność języka, erudycja i bogactwo nawiązań kulturowych, literackich oraz religijnych.
Ballady pijackie realizują niezwykle rzadki w poezji polskiej model ballady francuskiej, skomplikowanego średniowiecznego układu stroficznego, występującego między innymi w twórczości François Villona.
Przypisy
Linki zewnętrzne Ballady pijackie są częścią Poezye Cz.2, dostępnego w serwisie Polona
Kategoria:Polskie zbiory poetyckie Kategoria:Twórczość Antoniego Langego Kategoria:Utwory literackie z 1895