Gildnica – przysiółek wsi Gostomin w Polsce, położony w województwie zachodniopomorskim, w powiecie łobeskim, w gminie Radowo Małe. Wchodzi w skład sołectwa Gostomin.
Położenie geograficzne Miejscowość położona na Pomorzu Zachodnim, leży około 1 km na płd.-zach. od miejscowości Gostomin, 5,5 km na płd.-zach. od wsi Radowo Wielkie, 6,5 km na zachód od wsi Radowo Małe.
Rys historyczny Historia miejscowości jest ściśle powiązana z historią regionu, z historią Pomorza Zachodniego. Miejscowość wzmiankowana po raz pierwszy w latach, 1780 jako Amalienburg, 1817/18 jako Vw. Amalienburg i w roku 1820 jako Amalienburg. W latach 1818-1945 miejscowość znajdowała się w powiecie reskim z siedzibą do 1860 w mieście Resko, a następnie w mieście Łobez. Do 1945 miejscowość była w III Rzeszy, a od roku 1945 miejscowość jest w Polsce, a od 1949 nosi polską nazwę Gildnica1949, Amalienburg-Gildnica, gildnicki MPol XXVII nr A-29. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa szczecińskiego. Od 1999 miejscowość jest w województwie zachodniopomorskim, a od 2002 w powiecie łobeskim. W latach 1999–2002 miejscowość należała do powiatu gryfickiego.
Historia Założono folwark pod nazwą Amalienburg na cześć żony Johanna Daniela von Rappert – Amelii z Dewitzów. Majątek Amalienburg należał od XIX wieku do powiatu Justemin. W 1910 roku Amalienburg liczył 49 mieszkańców. Później powiat Justemin, w tym Amalienburg, został włączony do gminy wiejskiej Justemin. Do 1945 roku Amalienburg był przysiółkiem w gminie Justemin i wraz z Justeminem należał do powiatu Regenwalde w pruskiej prowincji Pomorze.
Kalendarium po 1758 – Johan Daniel von Rappert (1724-1800), późniejszy Landrat Kreis Neugard (lata 1772-95) zakłada folwark Amalienburg, nazwa na cześć żony Amalie von Dewitz (1732-1788), którą poślubił w Bernhagen w 1754. 1788 Zmarła tutaj Amalie Elisabeth von Dewitz (ur. 1732), której imię miał folwark. 1798-1823 Właścicielem jest generał porucznik Ernst Wilhelm Friedrich von Rüchel (1754‒1823, fot.) z Haseleu. 1801 Wieś z majątkiem miała 155 mieszkańców. 1811 Według niepotwierdzonych danych De Laitre był właścicielem Amalienburga. od 1823 Generał Jacob Friedrich von Rüchel – Kleist właścicielem majątku. 1845 Właścicielem majątku był Gebel jun. 1856 Właścicielem majątku była rodzina Steffen. 1871 Amalienburg miał 58 mieszkańców, 5 gospodarstw domowych. 1874 Amalienburg miał 50 mieszkańców, 9 rodzin, 2 domy. Majątek był częścią wsi Justemin. 1883 Właścicielem majątku była rodzina Retzlaff. 1885 Amalienburg miał 54 mieszkańców, 5 domów. 1890 Właścicielem majątku był Franz Retzlaff. 1890 Odnotowano nazwę okolicznej rzeczki Gildnitz, obecnie Ilnica. 1902 Dzieci z Amalienburg chodzą do szkoły w Justemin. 1905 Właścicielem majątku był Heinrich Wohlers, majątek należał do wsi Justemin. 1924 Majątek miał tylko 75 ha. 1928-45 Właścicielem majątku 77 ha był Friedrich Ferdinand Schulz. 1930 Wieś Amalienburg i Gebelshof w Gminie Justemin w Parafii Groβ Benz. 1939 Friedrich Ferdinand Schulz miał gospodarstwo rolne 77 ha i dworek 1949 Wieś ma nazwę Gildnica, wcześniej Amalienburg.
Przypisy Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części () GUS. Rejestr TERYT
Bibliografia
Kategoria:Gostomin (województwo zachodniopomorskie)