thumb| Pierwszy arbitraż wiedeński – traktat z 2 listopada 1938 roku, w wyniku którego Węgrom przyznano terytorium o powierzchni 11 927 km², zamieszkane przez 852 tys. osób (południową Słowację i Ruś Zakarpacką). Na tym obszarze 59% ludności (502 680) stanowili obywatele narodowości węgierskiej, 100 tys. osób narodowości słowackiej przekroczyło granicę, wyjeżdżając na Słowację.
Negocjacje prowadzone były w wiedeńskim pałacu Belweder. Poszczególne państwa reprezentowali: Niemcy – minister spraw zagranicznych III Rzeszy Joachim von Ribbentrop, obecny był także marszałek Rzeszy Hermann Göring, Włochy – minister spraw zagranicznych Galeazzo Ciano, Węgry – minister spraw zagranicznych Kálmán Kánya i minister oświaty, późniejszy premier Pál Teleki, Czechosłowację – minister spraw zagranicznych František Chvalkovský i Ivan Krno, jednocześnie wobec federalizacji II republiki udział brali również przedstawiciele reprezentujący: Słowację – premier Jozef Tiso i minister sprawiedliwości Ferdinand Ďurčanský, Ukrainę Karpacką – premier Augustyn Wołoszyn.
Powstała na mocy arbitrażu granica przebiegała wzdłuż linii: Senec–Galanta–Vráble–Levice–Łuczeniec–Rymawska Sobota–Jelšava–Rożniawa–Koszyce. Granica ta został zniesiona w traktacie paryskim 10 lutego 1947 roku.
Zobacz też drugi arbitraż wiedeński
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:1938 na Słowacji Kategoria:1938 na Węgrzech Kategoria:1938 w Niemczech Kategoria:Austria przyłączona do III Rzeszy Kategoria:Historia prawa międzynarodowego Kategoria:Historia Ukrainy Kategoria:Traktaty międzynarodowe Węgier