Łasica syberyjska, kałanek (Mustela sibirica) – gatunek małego drapieżnego ssaka z rodziny łasicowatych.
Występowanie i biotop Mjanma, Chiny, Japonia (Hokkaido, introdukowana na Honsiu), Korea Północna i Południowa, Rosja (od Obwodu kirowskiego aż do Syberii), Tajwan i Tajlandia. Jest typowym mieszkańcem tajgi. Najczęściej spotykana jest nad zadrzewionymi brzegami rzek, jezior i strumieni, na torfowiskach. Nierzadko odwiedza ludzkie osady. Charakterystyka ogólna Podstawowe daneDługość ciała28–39 cm samce25–30 cm samiceDługość ogona15–21 cm samce13–16 cm samiceMasa ciała650-820 g samce360-430 g samiceDojrzałość płciowaPod koniec drugiegoroku życia Ciąża33-40 dniLiczba młodychw miocie2-12(najczęściej 5-6) Długość życia5-6 latLiczba chromosomów2n=38 Wygląd lewo|mały|Łasica syberyjska w zimowym futrze Łasica syberyjska jest drobnym drapieżnikiem o wydłużonym ciele, krótkich łapach i długim puszystym ogonie. Wielkością przewyższa gronostaja. Ciało ma ubarwione jednolicie w tonacji rudawej, zimą - jasnej, latem - przechodzącej w kolor rudobrązowy. Dookoła nosa i na podbródku, czasem również na piersi, występuje biała plama. Sierść zimowa jest dłuższa i gęstsza od letniej. Tryb życia Łasica ta jest zwierzęciem naziemnym, jednak w razie zagrożenia sprawnie wspina się na drzewa. Dobrze pływa. Aktywna jest głównie o zmierzchu i nocą, ale jeśli jest mało pożywienia, poluje także w dzień, pokonując wtedy do kilkunastu kilometrów. Gniazdo zakłada wśród kamieni, w dziuplach zwalonych drzew i opuszczonych norach innych zwierząt. Areał osobniczy wynosi około 4 km². Ruja trwa od końca lutego do połowy maja (nieraz do sierpnia). Samice zdolne są do wydawania potomstwa dwa razy do roku. Kopulacja trwa około godziny, po 33-40 dniowej ciąży samica rodzi 2-12 (średnio 5-6) młodych. Noworodki są bezbronne, ślepe i ważą 5-8 g. Młode rozwijają się szybko - po 5 dniach ich masa się podwaja, po dwóch tygodniach pojawiają się mleczne zęby, a po miesiącu otwierają oczy. Dojrzałość płciową osiągają pod koniec pierwszego roku życia.
Łasica syberyjska ma dość urozmaicony jadłospis. Stanowią go gryzonie, ptaki, płazy, ryby i owady.
Podgatunki Wyróżnia się jedenaście podgatunków łasicy syberyjskiej: M. sibirica canigula M. sibirica charbinensis M. sibirica coreanus M. sibirica davidiana M. sibirica fontanierii M. sibirica hodgsoni M. sibirica manchurica M. sibirica moupinensis M. sibirica quelpartis M. sibirica sibirica M. sibirica subhemachalana
Znaczenie Do wrogów łasicy syberyjskiej zalicza się większe od niej ssaki drapieżne: lis rudy, kuna żółtogardła, soból tajgowy, wilk szary oraz duże sowy i orły. Są poławiane przez człowieka dla futer. W niektórych rejonach łasice wykorzystywane są do ochrony pól ryżowych przed szczurem ryżowiskowym (Rattus argentiventer).
Zagrożenie i ochrona W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody i Jej Zasobów został zaliczony do kategorii niskiego ryzyka LC.
Przypisy Systematyka i nazwy polskie za:
Bibliografia
Kategoria:Łasicowate Kategoria:Ssaki Azji Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1773 roku Kategoria:Taksony opisane przez Petera Simona Pallasa