Ornitomancja (z gr. ornis „ptak” i manteja „wieszczenie, wyrocznia”) – wróżenie z lotu ptaków. Ornitomancja była najbardziej znana na terenie Fenicji oraz w antycznym Rzymie. W Rzymie nadano jej niemal religijną rangę. W religii Hurytów i Hetytów odgrywała bardzo ważną rolę.
Znaki pomyślne Kraczący i dziobiący ziemię kruk przed oddziałem wojska, zwiastuje powodzenie owego oddziału w wyprawie wojennej. Zobaczenie ptaka po swojej prawej stronie. Mewa siadająca na łodzi, którą się podróżuje. Fał krukowy – wróżba z zachowania się kruka, według chamaiłów polskotatarskich oznacza szczęście.
Znaki nieszczęśliwe Ujrzeć ptaki po lewej stronie. Mewa muskająca w locie skrzydłami człowieka (znak śmierci)
Ornitomancja w literaturze i sztuce „Ornitomancja – czyli rzecz o wróżbach z lotu ptaków” to utwór anonimowy, przypisywany niesłusznie Hezjodowi „Ornitomancja Tatarów polskich (fał krukowy)” Andrzej Drozd (publikacja turkologiczna) „Wyrocznie i wróżby pogańskich Skandynawów” Leszek Paweł Słupecki
Zobacz też augur
Kategoria:Ptaki Kategoria:Metody wróżenia