mały|Psalm 117 (Vulgata 116) im Wolf Coz-Psalter, Sankt Gallen 820-830 Psalm 117 – najkrótszy z utworów zgromadzonych w biblijnej Księdze Psalmów.
Jego numer przyjęty został za Biblią hebrajską, Septuaginta i Wulgata nadają mu numer 116.
Gatunek literacki i okoliczności powstania Psalm 117 jest hymnem pochwalnym należącym do grupy Hallelu. Z uwagi na jego krótkość, niektóre rękopisy dołączały go do Psalmu 116 lub 118, co jednak nie znajduje uzasadnienia w budowie psalmu oraz jego tematyce.
Według Stanisława Łacha Psalm 117 powstał w okresie Deutero-Izajasza (V w. p.n.e.), gdy Izrael uprzytomnił sobie, że Jahwe jako stwórca świata jest Panem nie tylko narodu żydowskiego, ale i innych narodów.
Treść i teologia
Psalm 117 jest najkrótszy w całej Księdze Psalmów i w oryginale hebrajskim składa się jedynie z siedemnastu słów:
Psalm jest zatem złożony z zachęty do uwielbienia Boga (wiersz 1), oraz uzasadnienia takiej postawy (wiersz 2).
Chrześcijanie odczytują ten krótki psalm jako zachętę do dialogu między religiami i do postrzegania przymierza między Panem i jego ludem w perspektywie uniwersalnej.
W tym świetle święty Paweł użył słów pierwszego wersetu Psalmu 117, by wezwać wszystkie narody świata do oddawania czci Bogu. W liście do Rzymian pisał: "Dlatego oddawać Ci będą cześć między poganami i śpiewać imieniu Twojemu. Znów mówi Pismo (...): Chwalcie Pana, wszyscy poganie, niech Go wielbią wszystkie narody!" ()
Jan Paweł II podczas audiencji generalnej 28 listopada 2001 mówił: Możemy więc mówić o swego rodzaju «ekumenizmie» modlitwy, łączącej ściśle narody różniące się pochodzeniem, historią i kulturą. Pozostajemy w kręgu wielkiego «widzenia» Izajasza, który opisuje, jak «na końcu czasów» wszystkie narody popłyną w kierunku «góry świątyni Pańskiej». (por. )
Bibliografia
Jan Paweł II, Psalm 117 — zachęta do wielbienia Boga za Jego miłość – katecheza podczas audiencji generalnej, 28 listopada 2001
Linki zewnętrzne
w Biblii Tysiąclecia Egzegeza i przekłady angielskie w NetBible
Kategoria:Psalmy