Koziatyn (ukr. Козятин) – miasto na Ukrainie, w obwodzie winnickim, w rejonie chmielnickim, nad rzeką Hujwą. Historycznie leży na Podolu.
Historia Najstarsza wzmianka o miejscowości pochodzi z 1734 roku. Do 1793 leżała w granicach Korony Królestwa Polskiego, po czym na skutek II rozbioru Polski została włączona do Imperium Rosyjskiego.
W XIX i w początkach XX w. położony był w Rosji, w guberni kijowskiej, w powiecie berdyczowskim, w gminie Koziatyn. Impulsem do rozwoju Koziatyna była budowa kolei kijowsko-bałtyckiej w drugiej połowie XIX wieku.
Podczas wojny polsko-bolszewickiej w kwietniu 1920 Koziatyn został zdobyty przez Polaków pod dowództwem gen. Jana Romera. Po wojnie znalazł się w granicach Związku Sowieckiego.
Podczas okupacji hitlerowskiej, w drugiej połowie lipca 1941 roku Niemcy utworzyli getto dla żydowskich mieszkańców. Przebywało w nim około 1800 osób. W grudniu 1942 roku Niemcy zlikwidowali getto, a Żydów zamordowali. Sprawcami zbrodni była niemiecka żandarmeria oraz ukraińska policja.
Od 1991 na niepodległej Ukrainie. W 2006 w mieście powstała Polska Szkoła Sobotnio-Niedzielna, w 2007 Centrum Kultury Polskiej im. T. Padury, a w 2010 został zarejestrowany Rodzinny Dom Polski im. Rafała Górskiego.
Do 2020 siedziba rejonu koziatyńskiego.
Zabytki Dworzec kolejowy Wieża ciśnień Gmach Szkoły nr 2
Ludzie związani z miastem Leon Łapiński – generał brygady Ludowego Wojska Polskiego, urodzony w Koziatynie Tymko Padura – poeta i kompozytor, autor pieśni Hej, sokoły, mieszkał i zmarł w Koziatynie Ewa Bonacka – aktorka teatralna, filmowa i telewizyjna oraz reżyser teatralny, urodzona w Koziatynie
Galeria
Miasta partnerskie Leżajsk
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Miasta w obwodzie winnickim Kategoria:Rejon koziatyński