Grand Prix IMŚ na Żużlu 2001 (SGP) – to siódmy sezon rozstrzygania tytułu najlepszego żużlowca na świecie w formule Grand Prix. W sezonie 2001 22 żużlowców zmagało się o tytuł podczas 6 rund.

Zasady W 2001 obowiązywała nieco zmodyfikowana tabela biegowa w porównaniu do poprzednich lat (zwycięzcy biegów 7-8 w biegach 11-14 startowali w kasach białych; w żółtych zawodnicy z biegów 9-10). Liczba stałych uczestników pozostała jednak bez zmian. Nie mienił się natomiast system ich kwalifikacji: z Finału Interkontynentalnego i Kontynentalnego bezpośredni awans uzyskali zwycięzcy, a z GP Challenge awansowała czołowa dziesiątka.

Pierwsza część zawodów (biegi 1-10) nazwano Turniejem eliminacyjnym, który był wstępem do Turnieju głównego (biegi 11-20). Zawody kończyły się czterema biegami finałowymi (dwa półfinały, finał pocieszenia – Mały Finał, oraz Dużym Finałem).

W turnieju głównym rozstawiono najlepszą ósemkę z poprzedniego sezonu (w pierwszym turnieju), a od następnego najlepszą ósemkę z poprzedniej eliminacji (spośród stałych uczestników).

Zarówno w turnieju eliminacyjnym jak i w turnieju głównym dwa słabsze biegi (trzecie lub czwarte miejsce) oznaczało odpadnięcie z turnieju i otrzymanie stosownej liczby punktów (w zależności od zajętego miejsca).

Do Grand Prix 2002 bezpośrednio kwalifikowała się czołowa dziesiątka, pozostali stali uczestnicy wystartowali w Grand Prix Challenge 2001.

Punkty GP Klasyfikacja generalna Grand Prix tworzona jest na podstawie zdobytych punktów Grand Prix. Punkty za zajęte miejsce w końcowej klasyfikacji poszczególnej eliminacji obowiązywały takie same niezmiennie od 1998.

Zawodnicy, którzy kończyli rywalizację w turnieju eliminacyjnym zajmowali miejsca 17-24. Kończąc zawody na turnieju głównym zostało się sklasyfikowanym na miejscach 9-16. Miejsca czołowej ósemki były zarezerwowane dla uczestników biegów finałowych.

Miejsca 9-24 były parami sobie równe (tzn dwóch zawodników kończyło rywalizację z tą samą liczbą punktów. Na wyższym miejscu sklasyfikowany był ten zawodnik, który miał niższy numer startowy.

1. – 25 punktów 2. – 20 punktów 3. – 18 punktów 4. – 16 punktów 5. – 15 punktów 6. – 14 punktów 7. – 12 punktów 8. – 10 punktów 9. – 8 punktów 10. – 8 punktów 11. – 7 punktów 12. – 7 punktów 13. – 6 punktów 14. – 6 punktów 15. – 5 punktów 16. – 5 punktów 17. – 4 punktów 18. – 4 punktów 19. – 3 punktów 20. – 3 punktów 21. – 2 punktów 22. – 2 punktów 23. – 1 punktów 24. – 1 punktów

Zawodnicy W każdej z eliminacji startowało 24 zawodników (22 stałych uczestników oraz dwóch z dziką kartą):

Czołowa dziesiątka z Grand Prix 2000: 1. Mark Loram 2. Billy Hamill 3. Tony Rickardsson 4. Jason Crump 5 Greg Hancock 6. Leigh Adams 7. Tomasz Gollob 8. Todd Wiltshire 9. Ryan Sullivan 10. Chris Louis

Czołowa dziesiątka z GP Challenge 2000:

11. Peter Karlsson 12. Carl Stonehewer 13. Nicki Pedersen 14. Rune Holta 15. Mikael Karlsson 16. Piotr Protasiewicz 17. Jimmy Nilsen 18. Joe Screen (całoroczna kontuzja – nie wystąpił ani razu) 19. Brian Andersen 20. Andy Smith Zwycięzca Finału Interkontynentalnego: 21. Niklas Klingberg

Zwycięzca Finału Kontynentalnego: 22. Matej Ferjan

Zawodnicy z dziką kartą (numery 23. i 24.): 23. Robert Barth (raz) 24. Mirko Wolter (raz) 23. Martin Dugard (raz) 24. Scott Nicholls (raz) 23. Hans Clausen (raz) 24. Jesper B. Jensen (raz) 23. Antonín Kasper (raz; ponadto 2 razy jako rezerwowy) 24. Bohumil Brhel (raz) 23. Krzysztof Cegielski (raz) 24. Jarosław Hampel (raz) 23. Andreas Jonsson (raz) 24. Stefan Andersson (raz)

Stali rezerwowi: 25. Henrik Gustafsson (6 razy) 26. Grzegorz Walasek (4 razy) 27. Antonín Kasper (2 razy; ponadto raz jako dzika karta)

Terminarz i wyniki Sezon 2001 składał się z 6 rund, które odbyły się w sześciu krajach.

Klasyfikacja końcowa