Jan I Myśliwy kast. Juan el Cazador, kat. Joan el Descurat (ur. 27 grudnia 1350 w Perpignanie, zm. 19 maja 1396 nieopodal Foixà) - król Aragonii, Sardynii i Korsyki w latach 1387–1396.
Najstarszy syn króla Piotra IV Ceremonialnego i jego żony, Eleonory sycylijskiej.
Zawarł przymierze z Francją i wspierał papieża z Awinionu, Klemensa VII, w czasie schizmy zachodniej. Zawarł także przymierze z Kastylią, a w 1388 roku pokój z Nawarrą. W latach 1389–1390 Aragończycy pokonali armię hrabiego Armagnac, który chciał podbić królestwo Majorki. Atak ten nastąpił z Empordà na Geronę. Najeźdźcy zostali ostatecznie pokonani w roku 1390 przez infanta Marcina (brata i następcę Jana).
Podczas rządów Jana Aragonia musiała stawić czoło licznym rewoltom, m.in. na Sycylii i Sardynii, które to wyspy wyswobodziły się spod wpływów Aragonii. Jan pozostawił swój kraj na skraju katastrofy finansowej, spowodowanej licznymi wojnami.
Zmarł na skutek upadku z konia w czasie polowania. Tron przejął jego młodszy brat. Dzieciństwo przeżyły jedynie dwie córki Jana.
Małżeństwo i potomstwo Po raz pierwszy Jan ożenił się z Martą d'Armagnac (1347–1378), córką hrabiego Jana I d'Armagnac. Miał z nią kilkoro dzieci: Jaime (Jakuba) (1374) Joannę (1375–1407), żonę Mateusza I, hrabiego Foix Jana (1376) Alfonsa (1377) Eleonorę (1378)
Po raz drugi, w 1380 roku, ożenił się z Jolantą z Bar (córką Roberta I, księcia Bar i Marii de Valois). Para miała razem: Jaime (Jakuba) Aragońskiego (1382–1388), księcia Girony, hrabiego Cervery Jolantę (1384–1442), żonę Ludwika II Andegaweńskiego, króla Neapolu, królową Czterech Królestw Ferdynanda (1389), księcia Girony, hrabiego Cervery Antonię (1391–1392) Eleonorę (1393) Piotra (1393), księcia Girony, hrabiego Cervery Joannę (1396)
Kategoria:Dynastia barcelońska Kategoria:Myśliwi Kategoria:Władcy Aragonii Kategoria:Ludzie urodzeni w Perpignan Kategoria:Urodzeni w 1350 Kategoria:Zmarli w 1396