Panait Istrati (ur. 10 sierpnia 1884 w Braile, zm. 16 kwietnia 1935 w Bukareszcie) – pisarz rumuński tworzący w języku francuskim.
Pisał od 1907 r., początkowo drobne artykuły do pism socjalistycznych, wydawanych w Rumunii. Zmarł na gruźlicę w sanatorium Filareta w Bukareszcie. Pochowany na cmentarzu Bellu.
Wszystkie jego utwory objęte były w 1951 roku zapisem cenzury w Polsce, podlegały natychmiastowemu wycofaniu z bibliotekZbigniew Żmigrodzki, [Posłowie], [w:] Cenzura PRL, Wrocław 2002, s. 17..
Polskie przekłady Kyra Kyralina, tłum. Halina Jelenkiewicz-Gądkowa, W.L. Anczyc, Towarzystwo Wydawnicze, Kraków-Warszawa 1925, Kodyn (Codine), tłum. Witold Zechenter, Towarzystwo Wydawnicze „Rój”, Warszawa 1928, projekt okładki Tadeusz Gronowski, Prezentacja hajduków (Les Haidoucs. Presentation de Haidoucs), tłum. Zoda-Mares, Towarzystwo Wydawnicze „Rój”, Warszawa 1928, projekt okładki Tadeusz Gronowski Dominica ze Snagow (Les Haidoucs, Domnitza de Snagov), tłum. Zoda-Mares, Towarzystwo Wydawnicze „Rój”, Warszawa 1929, projekt okładki Tadeusz Gronowski Pieśń rowu (Nerantsula), tłum. Wanda Gardowska, Bibljoteka Groszowa, Warszawa-Białystok 1929, projekt okładki Artur Horowicz, Żagiew i zgliszcza: po szesnastu miesiącach pobytu w Z. S. S. R., tłum. Kazimierz Rychłowski, Księg. Polska B. Połoniecki, Lwów-Warszawa 1931,
Przypisy
Kategoria:Autorzy objęci zapisem cenzury w Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej Kategoria:Ludzie urodzeni w Braile Kategoria:Rumuńscy dziennikarze Kategoria:Rumuńscy pisarze francuskojęzyczni Kategoria:Urodzeni w 1884 Kategoria:Zmarli na gruźlicę Kategoria:Zmarli w 1935