Tango Argentino – muzyczny spektakl tanga argentyńskiego, który zapoczątkował gwałtowny wzrost zainteresowania tangiem na świecie w latach 80. XX wieku.

Tango Argentino, którego twórcami było dwóch Argentyńczyków Claudio Segovia i Héctor Orezzoli, a głównym choreografem Juan Carlos Copes był z początku pokazywany przez sześć dni w teatrze Theatre Chatelet w Paryżu na festiwalu Festival d'Automne w 10 listopada 1983, trzydziestu trzech tancerzy z Argentyny przyleciało na ten spektakl do Paryża samolotem wojskowym wraz z rakietą Exocet, która była wieziona do naprawy. Po sukcesie w Paryżu artyści wrócili już Air France, chociaż sukces w Paryżu nie zrobił żadnego wrażenia w Argentynie. Następnie spektakl był pokazywany na Biennial of Venice. W 25 czerwca 1985 spektakl został pokazany na Broadwayu przez tydzień w City Center Theater on West 56th Street. W październiku 1985 wrócił na Broadway do teatru Mark Hellinger Theatre gdzie był pokazywany do stycznia 1986. Spektakl dostał nagrodę Tony. W 1992 odbyła się premiera w Argentynie. Przez dziesięć lat był pokazywany w 57 miastach w USA, Europie, Japonii, i Ameryce Łacińskiej. W 1993 został zamknięty. Spektakl przyczynił się do ponownego rozwoju tanga argentyńskiego na świecie i w Argentynie po 1983 roku i do powstania podobnych spektakli – Forever Tango, Tango X 2, Hooked on Tango, Tango Vivo!. Spowodował też powstanie szkół tanga i odrodzenie nauczania tego tańca. Choreografię opracowali Juan Carlos Copes i Maria Nieves. W spektaklu grał zespół Sexteto Mayor z bandeonistami Jose Libertella i Luisem Statzo oraz pianistą Osvaldo Berlingieri. W spektaklu śpiewali m.in. Roberto Goyeneche, Taul Lavie, Alba Solis, Jovita Luna.

Oryginalna muzyka Tytuł AutorQuejas de Bandoneón Juan de Dios Filiberto El Choclo Santos Discepolo La Cumparsita Enrique Pedro Maroni Uno Mariano Mores Nostalgias Enrique Cadicamo La Puñalada Pintin Castellanos Cuesta Abajo Carlosa Gardela Jealousy Vera Bloom Balada Para Mi Muerte Astor Piazzolla Milonguita: Milonguita/Divina/Melenita de Oro/Re-Fa-Si Samuel Linning Milongueando en el '40 Armando Pontier Nunca Tuvo Novio Agustin Bardi Orgullo Criollo Pedro Laurenz De Mi Barrio Roberto Goyeneche Verano Porteño Astor Piazzolla La Última Curda Aníbal Troilo Canaro en Paris Alejandro Scarpino Mi Noche Triste Samuel Castriota Tanguera Mariano Mores Desencuentro Aníbal Troilo Adios Nonino Astor Piazzolla Danzarin Julián Plaza

Bibliografia Carlos G. Groppa, The tango in the United States, McFarland & Co., Jefferson, North Carolina i Londyn, 2004, (rozdziały Tango Argentino, the Musical oraz The sequel to Tango Argentino). Thompson, Robert Farris, Tango: the art history of love, 1st ed., New York: Pantheon Books, 2005, xiv, 360 s.: ill.; 24 cm.,

Kategoria:Tango w sztuce Kategoria:Musicale Kategoria:Spektakle taneczne Kategoria:Tango argentyńskie