Winian potasu sodu (winian sodowo-potasowy, E337), – organiczny związek chemiczny z grupy winianów, sól podwójna sodowa i potasowa kwasu winowego, występuje w postaci tetrahydratu, . Stosowany jest m.in. jako stabilizator kationów miedziowych () w reakcjach na wykrywanie obecności aldehydowych grup redukujących, np. przy próbach na wykrywanie właściwości redukujących aldoz – Fehlinga czy Nylandera.
Winian potasu sodu jest również stosowany w lecznictwie, m.in. jako środek przeczyszczający. Znany pod farmaceutyczną nazwą .
Otrzymał go po raz pierwszy ok. 1675 roku aptekarz Elie Seignette na podstawie sugestii swojego brata Jehana, choć często odkrycie to jest przypisywane synowi Elie, który nazywał się Pierre Seignette. W 1920 roku Joseph Valasek odkrył w tej substancji zjawisko ferroelektryczności.
Otrzymywanie Można go otrzymać z wodorowinianu potasu i węglanu sodu. Najpierw zagotowuje się roztwór wodorowinianu potasu. Następnie do gorącego roztworu dodaje się węglanu sodu do momentu całkowitego przereagowania (roztwór przestaje się pienić). Gorący roztwór się następnie odsącza i odparowuje wodę. Podczas ciągłego ogrzewania z roztworu wytrąca się winian potasu sodu.
Przypisy
Kategoria:Chemiczne dodatki do żywności Kategoria:Organiczne sole sodu Kategoria:Organiczne sole potasu Potasu sodu, winian Kategoria:Sole podwójne