Jerzy Młodziejowski (ur. 2 lutego 1909 w Łuhinkach, ukr.: „Łuhynky”, na Wołyniu, zm. 7 maja 1985 w Poznaniu) – polski doktor geografii, taternik, krajoznawca, skrzypek i altowiolista (Konserwatorium Poznańskie 1927), kompozytor, dyrygent (chórów, orkiestr symfonicznych i innych), krytyk muzyczny, publicysta (sprawy muzyczne, krajoznawcze i ochrony przyrody), prelegent w radiu i telewizji.
Życiorys Urodził się w rodzinie ziemianina Ludwika Młodziejowskiego i aktorki Bronisławy Wojciechowskiej. W maju 1919 r. został przyjęty do gimnazjum klasycznego, z łaciną i greką, rozpoczął także naukę gry na skrzypcach u Edwina Jahnkego, by w rok później dostać się do Konserwatorium Poznańskiego za dyrektury Henryka Opieńskiego – bliskiego znajomego Mieczysława Karłowicza. Jego nauczycielem gry na skrzypcach został Stanisław Pawlak.
W 1927 r. zdał maturę i rozpoczął studia na Wydziale Matematyczno-Przyrodniczym Uniwersytetu Poznańskiego. Od 1929 r. był członkiem Sekcji Turystycznej Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego. W 1932 r. ukończył studia geograficzne pod kierunkiem prof. Stanisława Pawłowskiego, jego praca magisterska nosiła tytuł Morfologia grzbietowa polskich Tatr. Od 1932 r. pracował w Wojskowym Instytucie Geograficznym i prowadził badania nad głębokością stawów w Tatrach Polskich. W 1934 r. obronił pracę doktorską „Morfologia glacjalna Siwych Sadów w Dolinie Kościeliskiej w Tatrach”.
W czasie kampanii wrześniowej walczył jako oficer żywnościowy 57 Pułku Piechoty (macierzysty pułk 14 Dywizji Piechoty). Przeszedł cały szlak bojowy tej dywizji, przez bitwę nad Bzurą do kapitulacji Warszawy, po której dostał się do niewoli.Jazdon A., Jerzy Młodziejowski - życie i pasje, Leszno 1990. Od czerwca 1940 r. do końca wojny przebywał w Oflagu II C Woldenberg (Dobiegniew). Prowadził tam złożoną z jeńców orkiestrę symfoniczną i chór męski.
Od 1947 r. pracował jako altowiolista w Filharmonii Poznańskiej. W 1952 r. założył w Opolu orkiestrę symfoniczną. Od 1970 r. pracował jako redaktor muzyczny Polskiego Radia w Poznaniu.
Został pochowany na cmentarzu na Sołaczu przy ul. Lechickiej i Szczawnickiej (kwatera św. Michała-16-3)Jerzy Młodziejowski – miejsce pochówku [dostęp 2020-01-04]. mały|Grób Jerzego Młodziejowskiego na cmentarzu św. Jana Vianneya w Poznaniu Jego bratem był Bronisław Młodziejowski (1911-1940), muzyk, pianista, dyrygent, podporucznik piechoty rezerwy Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej. Synem jest Bronisław Młodziejowski (ur. 1948), doktor habilitowany nauk biologicznych, wykładowca akademicki, generał brygady WP, specjalista w zakresie biologii kryminalistycznej i osteologii sądowo-lekarskiej.
Publikacje 1934, Zjawiska tektoniczne na grzbietach Tatr Zachodnich, złoty medal Uniwersytetu Poznańskiego, 1934, Krajobraz geograficzny Doliny Pańszczycy w Tatrach, 1935, Stawy w krajobrazie Tatr, 1936, Smreczyny w Dolinie Kościeliskiej, 1937, Morskie Oko, 1937, Rzeźba polskich Tatr Zachodnich, 1974, O Tatrach rozmowy, Nasza Księgarnia, Warszawa 1974, 1974, Morskie Oko, wyd. III zmienione, Sport i Turystyka, Warszawa 1974, 1981, Moja tatrzańska symfonia, Wydawnictwo Literackie, Kraków 1981, , 1983, Orawą...Podhalem...Spiszem, Sport i Turystyka, Warszawa 1983, .
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci Wydziału Matematyczno-Przyrodniczego Uniwersytetu Poznańskiego Kategoria:Członkowie Sekcji Turystycznej Towarzystwa Tatrzańskiego Kategoria:Jeńcy Oflagu II C Woldenberg Kategoria:Pochowani na Cmentarzu parafialnym św. Jana Vianneya w Poznaniu Kategoria:Polscy geografowie Kategoria:Polscy kompozytorzy muzyki poważnej Kategoria:Polscy krytycy muzyczni Kategoria:Polscy skrzypkowie Kategoria:Polscy taternicy Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1909 Kategoria:Zmarli w 1985