Jan Pindór (ur. 5 grudnia 1852 w Lesznej Górnej, zm. 29 grudnia 1924 w Cieszynie) – był polskim pastorem i teologiem ewangelicko-augsburskim, działaczem narodowym, tłumaczem oraz działaczem Społeczności Chrześcijańskiej.
Życiorys Był synem Jana, rolnika i wójta; bratem ks. Józefa Pindóra (1864–1919). Ukończył gimnazjum w Cieszynie w 1873, a następnie studia teologiczne w Wiedniu i Lipsku w 1876.
Założył stowarzyszenie trzeźwości, zwane „Związek Postępu i Oświaty”. W 1893 w okresie trwania wystawy światowej w Chicago ewangelizował Polonię amerykańską.
Był żonaty z Heleną; pozostawił syna Karola.
Publikacje mały|Grób Jana Pindóra Przekłady Tomasz a Kempis, O naśladowaniu Chrystusa Jan Ámos Komenský, Labirynt świata i raj serca J.H. Merle d’Aubigne, Historya reformacyi szesnastego wieku
Dzieła własne Wspomnienia z podróży do Ameryki, 1894 http://www.polona.pl/dlibra/doccontent2?id=28933&from=editionindex&dirids=4 Pamiętnik cz. 1, Czeski Cieszyn 1931
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Dzieła Jana Pindóra w bibliotece Polona
Kategoria:Ludzie związani z Cieszynem Kategoria:Pochowani na cmentarzu ewangelickim przy ul. Bielskiej w Cieszynie Kategoria:Polscy duchowni luterańscy Kategoria:Polscy działacze narodowi na Śląsku Cieszyńskim Kategoria:Polscy tłumacze literatury angielskojęzycznej Kategoria:Polscy tłumacze literatury czeskiej Kategoria:Polscy tłumacze literatury francuskojęzycznej Kategoria:Polscy tłumacze literatury łacińskojęzycznej Kategoria:Protestantyzm na Śląsku Cieszyńskim Kategoria:Urodzeni w 1852 Kategoria:Zmarli w 1924