Franciszek Ferdynand Werner (ur. 14 listopada 1799 w Warszawie, zm. 15 sierpnia 1870 tamże) – farmaceuta warszawski, uczestnik powstania listopadowego, kawaler Orderu Virtuti Militari, profesor Szkoły Głównej.
Życiorys Pochodził z rodziny luterańskiej. Ojciec Samuel Fryderyk (1761–1836), żonaty z Renatą Karoliną z Meissnerów (1769–1808), z zawodu fabrykant mydła, walczył na czele swych czeladników w czasie insurekcji kościuszkowskiej na ulicach Warszawy.
Ferdynand (tego imienia używał) uczęszczał do Liceum Warszawskiego, potem studiował farmację na UW. Magisterium uzyskał w roku 1824, po czym praktykował w aptekach warszawskich, prawdopodobnie u współwyznawców-ewangelików. W czasie powstania listopadowego rodzice urządzili w swym mieszkaniu mały lazaret, podczas gdy Ferdynand najpierw służył jako podporucznik w Gwardii Narodowej i później jako aptekarz w Dywizji Karabinierów Konnych. Za odwagę i ofiarność otrzymał Krzyż Złoty Orderu Virtuti Militari.
Po upadku powstania Werner powrócił do działalności zawodowej. Niebawem dorobił się własnej apteki i wkrótce własnego domu z dużą apteką na ul. Długiej nr hip. 544. Zrobił w szybkim tempie znamienitą karierę w służbie zdrowia Kongresówki: już w r. 1832 otrzymał nominację na asesora farmacji, potem został radcą w Radzie Lekarskiej (utworzonej po rozwiązaniu UW, posiadającej prawo nadawania i nostryfikacji doktoratów), od 1840 był kierownikiem katedry farmacji w Szkole Farmaceutycznej i od 1857 do śmierci profesorem katedry farmacji w warszawskiej Akademii Medyko-Chirurgicznej i następnie w Szkole Głównej. Działał także w prawodawstwie służby zdrowia – sformułował ogłoszoną w roku 1839 ustawę regulującą działalność aptek, drogerii i składów farb, z co cesarz Mikołaj I nadał mu brylantowy pierścień oraz herb Miron.
Został również odznaczony orderem św. Stanisława.
Życie prywatne Werner ożenił się z Henriettą z Meissnerów (1813–1896) i miał z nią m.in. syna Fryderyka Emila, znanego farmaceutę i przedsiębiorcę warszawskiego.
Wernerowie zostali pochowani na cmentarzu ewangelickim w Warszawie (Al. F nr 38)śp. FRANCISZEK FERDYNAND WERNER. mały|Grób prof. Ferdynanda Wernera na cmentarzu ewangelicko-augsburskim w Warszawie Bratem Wernera był Wilhelm Werner (1794–1842), ozorkowski fabrykant, ojciec Anny Scheibler.
Przypisy
Bibliografia Stanisław Łoza, Rodziny polskie pochodzenia cudzoziemskiego osiadłe w Warszawie i okolicach, I-III, Warszawa 1932-35 Władysław Smoleński, Mieszczaństwo warszawskie w końcu XVIII wieku, Warszawa 1917 Eugeniusz Szulc, Cmentarz ewangelicko-augsburski w Warszawie, Warszawa 1989
Linki zewnętrzne Ferdynand Werner – publikacje w bibliotece Polona
Kategoria:Absolwenci i studenci Królewskiego Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Absolwenci Liceum Warszawskiego Kategoria:Oficerowie Gwardii Narodowej powstania listopadowego Kategoria:Polscy farmaceuci Kategoria:Nauczyciele akademiccy Akademii Medyko-Chirurgicznej w Warszawie Kategoria:Nauczyciele akademiccy Szkoły Głównej Warszawskiej Kategoria:Oficerowie powstania listopadowego Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Złotym Orderu Virtuti Militari (powstanie listopadowe) Kategoria:Urodzeni w 1799 Kategoria:Zmarli w 1870 Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Pochowani na cmentarzu ewangelicko-augsburskim w Warszawie Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Stanisława (Królestwo Kongresowe)