Ronald „Ronnie” Bucknum (ur. 5 kwietnia 1936 w Alhambrze, zm. 14 kwietnia 1992 w San Luis Obispo) – amerykański kierowca wyścigowy.
Kariera Karierę rozpoczął w 1956 roku. W latach 1959–1964 czterokrotnie zdobywał tytuł mistrza Stanów Zjednoczonych w kategorii samochodów sportowych. Podczas jednego z wyścigów (na torze Sebring) został wypatrzony przez inżynierów koncernu Hondy, co umożliwiło mu niespodziewany debiut w Formule 1.
Honda debiutowała w Formule 1 podczas Grand Prix Niemiec na torze Nürburgring w 1964 roku, gdzie kierowcą modelu RA271 był właśnie nieznany szerzej w Europie Bucknum.
W latach 1964–1966 wystąpił łącznie w 11 wyścigach Formuły 1. Jedyne punkty wywalczył podczas Grand Prix Meksyku w 1965 roku, gdzie zajął piąte miejsce. Wyścig ten zakończył się zwycięstwem drugiego z kierowców Hondy, Richie Ginthera.
W 1966 roku Bucknum zajął trzecie miejsce w 24-godzinnym wyścigu w Le Mans.
Po powrocie do Stanów Zjednoczonych; w latach 1967–1970 startował w serii USAC National Championship (odpowiedniku obecnej IndyCar). W 23 wyścigach odniósł jedno zwycięstwo (na torze Michigan International Speedway w 1968 roku). Karierę zakończył w serii Trans-Am w latach 70. XX wieku.
Zmarł w wyniku przewlekłych powikłań cukrzycy.
Jego syn, Jeff, również jest kierowcą wyścigowym.
Starty w Formule 1
Starty w Indianapolis 500 Rok Nadwozie Silnik Start Wynik Uwagi 1968 Eagle Ford 19 21 Wyciek paliwa 1969 Eagle Offenhauser 16 30 Awaria tłoków cylindra w silniku 1970 Morris Ford 27 15 Wypadek
Bibliografia An American unknown riding the honour of Japan
Kategoria:Amerykańscy kierowcy Formuły 1 Kategoria:Amerykańscy kierowcy USAC National Championship Kategoria:Urodzeni w 1936 Kategoria:Zmarli w 1992 Kategoria:Kierowcy Indianapolis 500 Kategoria:Amerykańscy kierowcy 24h Le Mans Kategoria:Amerykańscy kierowcy World Sportscar Championship Kategoria:Kierowcy Hondy w Formule 1 Kategoria:Ludzie urodzeni w Alhambrze