Erasistratos z Keos (; ur. 304 p.n.e., zm. 257 p.n.e.) – starożytny grecki lekarz, autor dzieł medycznych, współzałożyciel szkoły medycznej w aleksandryjskim Muzejonie.
Postać i działalność Urodził się w Iulis na wyspie Keos. Był lekarzem seleukidzkiego władcy Seleukosa I Nikatora. Przeciwstawiał się naukom Hipokratesa, nie uznawał upuszczania krwi, natomiast za główną przyczynę chorób uznawał nieodpowiednie odżywianie, dlatego jako sposób leczenia zalecał przede wszystkim odpowiednią dietę. Był znawcą chorób serca i cenionym chirurgiem oraz prekursorem badań eksperymentalnych na zwierzętach. Wniósł istotny wkład w poznanie anatomii człowieka: dowiódł istnienia węzłów chłonnych i zjawiska krążenia krwi, dał pierwszy opis anatomii serca, wyróżnił nerwy czuciowe i ruchowe, podkreślał znaczenie mózgu i odnotował jego zwoje. Napisał szereg dzieł, które jednak zaginęły.
Erasistratos jest wymieniany jako nadworny lekarz syryjskiego Seleukosa Nikatora. Według Appiana z Aleksandrii miał on zdiagnozować chorobę królewicza Antiocha I Sotera. Informacja ta jest wątpliwa i w oparciu o świadectwa Euzebiusza z Cezarei oraz Pliniusza Starszego przyjąć należy, iż chodziło o ojca Erasistratosa – Kleombrotosa. Prawdopodobnie jego imię Appian zmienił na imię sławniejszego synaAppian z Aleksandrii, Historia rzymska. Część I, [Wojny syryjskie 59-61]. Wrocław: Ossolineum, 1957, s. 273, przyp. 143a..
Zobacz też Antioch i Stratonike (obraz)
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Konstańczak S. – "Wiwisekcja", cz. 1
Kategoria:Anatomowie Kategoria:Lekarze starożytnej Grecji Kategoria:Uczeni epoki hellenistycznej Kategoria:Urodzeni w IV wieku p.n.e. Kategoria:Zmarli w III wieku p.n.e.