Aleksiej Aleksiejewicz Morozow (; ur. 16 lutego 1977 w Moskwie) – rosyjski hokeista, reprezentant Rosji, dwukrotny olimpijczyk. Działacz hokejowy.

Życie prywatne Jego brat Walentin (ur. 1975) także był hokeistą. Ma żonę Irinę (ur. 1979) oraz syna Nikitę (ur. 2007) i córkę Anastasiję (ur. 2009). Wystąpił w filmie Brat 2 (2000).

Kariera klubowa Krylja Sowietow 2 Moskwa (1993-1994) Krylja Sowietow Moskwa (1993-1997) Pittsburgh Penguins (1997-2004) Ak Bars Kazań (2004-2013) CSKA Moskwa (2013-2014)

Wychowanek klubu Krylja Sowietow Moskwa. W 1995 był draftowany do NHL z 24 miejsca przez Pittsburgh Penguins. Po drafcie nadal występował w lidze rosyjskiej aż do 1997, gdy dołączył do amerykańskiego zespołu. W NHL rozpoczął karierę, podobnie jak legenda „Pingwinów” Mario Lemieux, strzelając gola w pierwszym meczu podczas pierwszej zmiany i oddając pierwszy strzał. W trakcie siedmiu sezonów w Pittsburghu rozegrał 451 spotkań, strzelił w nich 84 gole i uzyskując 219 punktów. W trakcie swojej kariery w NHL zdobył przydomek The Devil Killer (Diabeł Zabójca), który zawdzięcza serii notorycznych sukcesów w rywalizacji z drużyną New Jersey Devils. Bramkarz „Diabłów” Martin Brodeur w wywiadzie dla Fox Sports Net przed meczem z Pittsburgh Penguins żartując powiedział, że przed każdym meczem z „Pingwinami” ma koszmary z udziałem Morozowa. Pomimo tych sukcesów, jak również zdobycia olimpijskiego medalu, Morozow nigdy w pełni nie rozwinął się w zawodnika na jakiego miał możliwości, jako że w pierwszych sezonach w NHL występował w trzeciej i czwartej formacji drużyny. W końcu dostał szansę gry w pierwszej piątce w trakcie sezonu 2002/2003 i następnie atak nazwany „KLM” (Kowalow, Lemieux i Morozow) doprowadził „Pingwinów” do trzech głównych rekordów w Konferencji Wschodniej w pierwszej części sezonu. Po zdobyciu 25 punktów w 27 meczach, Morozow złamał nadgarstek, co oznaczało dla niego przedwczesne zakończenie sezonu. Kolejną edycję NHL (2003/2004) zawodnik zakończył najlepszym wynikiem podczas gry za Oceanem – uzyskał 50 punktów za 16 goli i 34 asysty.

Podczas lokautu powrócił do Rosji przenosząc się do Ak Barsu Kazań. Po udanym sezonie postanowił pozostać w tatarskim klubie na kolejne lata. W sezonie 2005/2006 Superligi Morozow został najskuteczniejszym zawodnikiem ligi 23 golami, a Ak Bars po ośmiu latach zdobył drugie w historii mistrzostwo Rosji. Następny sezon Morozow miał jeszcze lepszy – w lidze uzyskał 83 punkty (za 34 gole i 49 asyst), co jest rekordem rosyjskiej Superligi, wywalczył Puchar Mistrzów (został najlepszym zawodnikiem turnieju), w którym uzyskał 10 punktów. Nie udało się obronić mistrzostwa – w finale lepszy okazał się zespół Mietałłurga Magnitogorsk. Po zakończeniu sezonu postanowił na kolejny rok zostać w Barsie Kazań mimo ofert klubów NHL.

Do końca sezonu 2012/2013 rozegrał w klubie z Kazania 569 spotkań i strzelił w nich 266 bramek. Zarówno w Ak Barsie, jak i w reprezentacji występował długo w jednym ataku razem z Siergiejem Zinowjewem i Danisem Zaripowem. Przez pewien czas był to najskuteczniejszy atak w lidze i w rozgrywkach międzynarodowych (nazywany „Złotą Ordą”).

W kwietniu 2013 wygasł jego kontrakt z klubem z Kazania i od tego czasu media donosiły o ewentualnych przenosina Morozowa do CSKA Moskwa. W maju 2013 zawodnik podpisał dwuletnią umową z tym klubem. W lipcu 2014 opuścił CSKA.

W sierpniu 2014 ogłosił zakończenie kariery zawodniczej.

W sezonie 2014/2015 występował w amatorskim klubie Zwiezda Moskwa.

Kariera reprezentacyjna Uczestniczył w turniejach mistrzostw świata w 1997, 1998, 2004, 2007, 2008, 2009, 2011 oraz zimowych igrzysk olimpijskich 1998, 2010 (w 2010 był chorążym ekipy narodowej).

Kariera działacza W lipcu 2014 został członkiem rady dyrektorów KHL jako dyrektor Departamentu sportów zimowych i Współpracy z Zagranicą, Ministerstwo Sportu Rosji. W czerwcu 2015 został wybrany dyrektorem zarządzającym Niekommierczieskoje Partnierstwo Mołodiożnaja Chokkiejnaja Liga, skupiającego juniorskie rozgrywki MHL i MHL-Bhttp://mhl2.khl.ru/about/?ELEMENT_ID=1969..

W kwietniu 2016 został prezydentem macierzystego klubu Krylja Sowietow Moskwa. W lutym 2020 został wybrany prezeydentem KHL.

Sukcesy mały|240px|Aleksiej Morozow z prezydentem Rosji Dmitrijem Miedwiedewem podczas wizyty na Kremlu (2008) mały|240px|Aleksiej Morozow w barwach reprezentacji Rosji (2009) mały|240px|Aleksiej Morozow w barwach Ak Barsu Kazań mały|240px|Aleksiej Morozow (niesie flagę) jako chorąży ekipy narodowej podczas ceremonii rozpoczęcia ZIO 2010 Reprezentacyjne 16px Brązowy medal mistrzostw świata juniorów do lat 20: 1996, 1997 16px Srebrny medal igrzysk olimpijskich: 1998 16px Brązowy medal mistrzostw świata: 2007 16px Złoty medal mistrzostw świata: 2008, 2009

Klubowe Puchar Gagarina: 2009, 2010 z Ak Barsem 16px Złoty medal mistrzostw Rosji: 2006, 2009, 2010 z Ak Barsem 16px Srebrny medal mistrzostw Rosji: 2007 Puchar Otwarcia: 2009 z Ak Barsem 16px Brązowy medal mistrzostw Rosji: 2004 z Ak Barsem Puchar Mistrzów: 2007 z Ak Barsem Puchar Kontynentalny: 2008 z Ak Barsem

Indywidualne Mistrzostwa Europy juniorów do lat 18 w hokeju na lodzie 1995: Skład gwiazd turnieju Superliga 1994/1995: Nagroda dla najlepszego pierwszoroczniaka Superligi (wspólnie z Siergiejem Gusiewem) Mistrzostwa świata juniorów do lat 20 w 1996: Pierwsze miejsce w klasyfikacji strzelców turnieju: 5 goli Skład gwiazd turnieju Mistrzostwa świata juniorów do lat 20 w 1997: Najlepszy napastnik turnieju Superliga rosyjska w hokeju na lodzie (2005/2006): Pierwsze miejsce w klasyfikacji strzelców Złoty Kij – Najbardziej Wartościowy Gracz (MVP) rundy zasadniczej Nagroda Najlepsza Trójka dla tercetu najskuteczniejszych strzelców ligi (oraz Danis Zaripow i Siergiej Zinowjew) – łącznie 48 goli Nagroda Mistrz Play-off: 26 punktów (13 goli i 13 asyst) w 13 meczach Złoty Kask (przyznawany sześciu zawodnikom wybranym do składu gwiazd sezonu) Superliga rosyjska w hokeju na lodzie (2006/2007): Pierwsze miejsce w klasyfikacji strzelców Pierwsze miejsce w klasyfikacji kanadyjskiej Nagroda Najlepsza Trójka dla tercetu najskuteczniejszych strzelców ligi (oraz Danis Zaripow i Siergiej Zinowjew) – łącznie 73 goli Puchar Mistrzów IIHF 2007: Trzecie miejsce w klasyfikacji asystentów turnieju: 8 asyst Pierwsze miejsce w klasyfikacji kanadyjskiej turnieju: 10 punktów Pierwsze miejsce w klasyfikacji +/− turnieju: +7 Skład gwiazd turnieju Najlepszy napastnik turnieju Najbardziej Wartościowy Gracz (MVP) turnieju Mistrzostwa Świata w Hokeju na Lodzie 2007/Elita: Pierwsze miejsce w klasyfikacji strzelców turnieju: 8 goli Drugie miejsce w klasyfikacji kanadyjskiej turnieju: 13 punktów Drugie miejsce w klasyfikacji +/− turnieju: +9 Najlepszy napastnik turnieju Skład gwiazd turnieju Superliga rosyjska w hokeju na lodzie (2007/2008): Złoty Kask (przyznawany sześciu zawodnikom wybranym do składu gwiazd sezonu) KHL (2008/2009): Mecz Gwiazd KHL Piąte miejsce w klasyfikacji strzelców w sezonie zasadniczym: 32 gole Drugie miejsce w klasyfikacji asystentów w sezonie zasadniczym: 39 asyst Trzecie miejsce w klasyfikacji kanadyjskiej w sezonie zasadniczym: 71 punktów Piąte miejsce w klasyfikacji zwycięskich goli w sezonie zasadniczym: 7 Czwarte miejsce w klasyfikacji strzelców w fazie play-off: 8 goli Drugie miejsce w klasyfikacji asystentów w fazie play-off: 11 asyst Pierwsze miejsce w klasyfikacji kanadyjskiej w fazie play-off: 19 punktów Piąte miejsce w klasyfikacji +/− w fazie play-off: +9 Czwarte miejsce w klasyfikacji zwycięskich goli ww fazie play-off: 2 gole Nagroda Najlepsza Trójka dla tercetu najskuteczniejszych strzelców ligi (oraz Tony Mårtensson i Danis Zaripow) – łącznie 55 goli Nagroda Mistrz Play-off: 19 punktów (8 goli i 11 asyst) w 21 meczach Najbardziej Wartościowy Gracz (MVP) fazy play-off: Złoty Kask (przyznawany sześciu zawodnikom wybranym do składu gwiazd sezonu) KHL (2009/2010): Mecz Gwiazd KHL Piąte miejsce w klasyfikacji strzelców w sezonie zasadniczym: 26 goli Piąte miejsce w klasyfikacji zwycięskich goli w sezonie zasadniczym: 6 goli KHL (2010/2011): Mecz Gwiazd KHL Pierwsze miejsce w klasyfikacji +/− w sezonie zasadniczym: +27 Najbardziej Wartościowy Gracz (MVP) Sezonu (dla zawodnika legitymującego się najlepszym współczynnikiem w klasyfikacji „+,-” po sezonie regularnym): +27 w 53 meczach. KHL (2011/2012): Nagroda Najlepsza Trójka dla tercetu najskuteczniejszych strzelców ligi (oraz Niko Kapanen i Danis Zaripow) – łącznie 46 gole KHL (2012/2013): Mecz Gwiazd KHL i wybrany kapitanem drużyny Wschodu Trzecie miejsce w klasyfikacji strzelców w historii najwyższej ligi rosyjskiej: 283 goli (stan 11.02.2012) Drugie miejsce w klasyfikacji strzelców w historii ligi KHL: 134 gole (stan 11.02.2012)

Wyróżnienie Zasłużony Mistrz Sportu Rosji w hokeju na lodzie: 1998

Odznaczenie Medal Orderu „Za zasługi dla Ojczyzny” II stopnia: 2009

Przypisy

Bibliografia

Aleksiej Morozow w bazie KHL

Kategoria:Hokeiści Krylji Sowietow Moskwa Kategoria:Hokeiści Pittsburgh Penguins Kategoria:Hokeiści Ak Barsu Kazań Kategoria:Hokeiści CSKA Moskwa Kategoria:Hokeiści na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1998 Kategoria:Hokeiści na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2010 Kategoria:Medaliści Zimowych Igrzysk Olimpijskich 1998 Kategoria:Odznaczeni Medalem Orderu „Za zasługi dla Ojczyzny” Kategoria:Rosyjscy działacze hokeja na lodzie Kategoria:Rosyjscy hokeiści Kategoria:Rosyjscy medaliści olimpijscy Kategoria:Rosyjscy olimpijczycy (Nagano 1998) Kategoria:Rosyjscy olimpijczycy (Vancouver 2010) Kategoria:Urodzeni w 1977 Kategoria:Ludzie urodzeni w Moskwie