thumb|240px|Most północny przy al. Obrońców Tobruku Aleja Obrońców Tobruku – jedna z głównych arterii komunikacyjnych Olsztyna, wchodząca w skład drogi krajowej nr 16 i drogi krajowej nr 51. Rozciąga się od skrzyżowania z al. Sikorskiego do skrzyżowania z al. Warszawską i ul. Armii Krajowej.
Swą nazwę aleja zawdzięcza obrońcom twierdzy „Tobruk”.
Historia alei Aleja została wybudowana w latach 90. XX wieku m.in. w celu odciążenia placu Franklina Roosevelta i alei Niepodległości, przez które prowadził wówczas ruch tranzytowy z Olsztynka, Warszawy i Gdańska w kierunku Ogrodnik, Bezled i Królewca. Aleja jest częścią pierścienia okalającego Śródmieście Olsztyna – rodzaj wewnętrznej obwodnicy miejskiej.
Dane drogi Aleja jest drogą dwujezdniową, posiadającą po dwa pasy ruchu w każdym kierunku. Wzdłuż alei znajdują się następujące sygnalizacje świetlne: Skrzyżowanie z aleją Sikorskiego Skrzyżowanie z ulicą Iwaszkiewicza Skrzyżowanie z aleją Warszawską i ulicą Armii Krajowej
W pobliżu skrzyżowania z ulicą Gałczyńskiego umieszczony jest fotoradar, rejestrujący łamiących przepisy kierowców.
Obiekty i pomniki Przy alei Obrońców Tobruku znajdują się głównie zakłady przemysłowe. Nieopodal skrzyżowania z aleją Warszawską i ulicą Armii Krajowej ulokowany jest pomnik ku czci bohaterów poległych podczas bitwy o Tobruk.
Komunikacja Aleją Obrońców Tobruku przebiega trasa linii autobusowej nr 128.
Obrońców Tobruku