Aemilius Pacensis (zm. 69) – trybun kohort miejskich (cohortes urbanae) za czasów Nerona i jeden ważniejszych dowódców wojskowych w roku czterech cesarzy.
Życiorys Aemilius Pacensis za czasów Nerona pełnił służbę dowódcy cohortes urbanae, jednak wkrótce po jego śmierci, w styczniu 69 został pozbawiony tego urzędu przez Galbę, który najwyraźniej nie ufał urzędnikom swojego poprzednika i uważał ich za nielojalnych. Jednocześnie z Pacensisem zwolnił także obu dowódców pretorian (Antoniusza Taurusa i Lucjusza Antoniusza Nazona) oraz dowódcę straży nocnej Juliusza Fronto.
Po wkroczeniu Othona do Rzymu ten przywrócił Pacensisowi urząd, a wkrótce uczynił go jednym z dowódców nowo powołanego przez siebie legionu mającego wyruszyć przeciwko wojskom Witeliusza na północ Italii, a być może także wkroczyć do Galii. Ekspedycja wyruszyła z Rzymu 10 lutego, jednak wkrótce z niewiadomych przyczyn legioniści uwięzili Pacensisa, a Antonius Novellus, drugi z dowódców wyprawy, został odsunięty na boczny tor. Kenneth Wellesley, autor monografii na temat roku trzech cesarzy przypuszcza, że uwięzienie mogło mieć związek z rywalizacją pomiędzy trzema dowódcami wyprawy, którą ewidentnie wygrał Titus Svedius Clemens. Ostatecznie wojska Othona zostały pokonane 14 kwietnia niedaleko Bedriacum, a sam cesarz popełnił samobójstwo.
Po wkroczeniu wojsk Witeliusza do Rzymu większość wojsk wiernych zmarłemu Othonowi złożyła broń, próbę oporu stawili jedynie nieliczni zawodowi żołnierze, wśród nich Aemilius Pacensis. Z relacji Publiusza Korneliusza Tacyta wiemy, że zginął w ataku wojsk Witeliusza na ostatnią niepodporządkowaną część miasta, Wzgórze Kapitolińskie, w grudniu 69 roku.
Tacyt wymienia go kilkukrotnie, pisząc (Hist, I, 20, 87, II, 12, III 73):
Przypisy
Kategoria:Rzymianie Kategoria:Zmarli w 69