thumb|Szkoła podstawowa w Zawiszańcach Paweł Tadeusz Wędziagolski (ur. 28 października 1883 w Jaworowie, zm. 1 lipca 1929 tamże) – polski architekt i teoretyk architektury, przedstawiciel klasycyzmu akademickiego, profesor Szkoły Sztuk Pięknych w Warszawie i Politechniki Warszawskiej.
Życiorys Urodził się w majątku Jaworów, w ówczesnym powiecie wileńskim guberni wileńskiej, w rodzinie szlacheckiej herbu Pomian. Był bratem rewolucjonisty Karola Wędziagolskiego i polityka Bronisława Wędziagolskiego.
W latach 1908–1917 studiował w Petersburgu, gdzie ukończył studia na Wydziale Matematycznym Uniwersytetu, Akademię Wojskową oraz z wyróżnieniem w 1917 studia na Wydziale Architektury tamtejszej Cesarskiej Akademii Sztuk Pięknych. W 1920 fortyfikował twierdzę Modlin. W 1920 opublikował pracę Mosty wojenneMosty Wojenne - Główna Księgarnia Wojskowa 1920.
Ważniejsze projekty w Warszawie: gmach Wolnej Wszechnicy Polskiej ul Banacha 2, odbudowa pałacu Mostowskich, wiadukt kolei średnicowej nad ul. Solec; w Wilnie: odbudowa kościoła św. Ignacego Loyoli; w Zawiszańcach: Szkoła podstawowa (1931);
Wykładał na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej oraz w Szkole Sztuk Pięknych. Dokonał pomiarów renesansowych pomników we Włoszech.
Zmarł uderzony upadającym drzewem, ścinanym na budowę domu. Został pochowany został na cmentarzyku w lasku koło wsi Zawiszańce.
Przypisy
Linki zewnętrzne Wileńskie Towarzystwo Artystów Plastyków 1920-1930, Wędziagolski Paweł
Kategoria:Absolwenci i studenci Cesarskiego Uniwersytetu Petersburskiego Kategoria:Absolwenci i studenci Cesarskiej Akademii Sztuk Pięknych w Petersburgu Kategoria:Ludzie związani z Wolną Wszechnicą Polską Kategoria:Polscy architekci Kategoria:Polskie ofiary wypadków Kategoria:Urodzeni w 1883 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Szkoły Sztuk Pięknych w Warszawie Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej Kategoria:Zmarli w 1929