Greka homerycka – wariant języka starogreckiego, znany z tekstów Homera oraz późniejszej liryki epickiej z okresu klasycznego, nawiązującej stylem do Iliady i Odysei. Język Homera stanowi najprawdopodobniej zlepek kilku archaicznych dialektów greckich, głównie jońskiego i eolskiego. Greka homerycka jako język poezji epickiej stopniowo wychodziła z użycia w okresie hellenistycznym po wykształceniu się wariantu greki koine, jednak spotyka się ją jeszcze w tekstach późniejszych do III wieku n.e.
Przykład tekstu
Inwokacja do Iliady:Tłumaczenie Kazimiery Jeżewskiej:Gniew, Bogini, opiewaj Achilla, syna Peleusa, zgubę niosący i klęski nieprzeliczone Achajom, co do Hadesu tak wiele dusz bohaterów potężnych strącił, a ciała ich wydał na pastwę sępom drapieżnym oraz psom głodnym. Tak Dzeusa dokonywała się wola. Zwłaszcza od dnia, gdy w niezgodzie przeciwko sobie stanęli władca narodów Atryda i bogom równy Achilles.
Zobacz też porównanie homeryckie Homer Iliada Odyseja język grecki archaiczny język starogrecki język grecki klasyczny
Kategoria:Język grecki Kategoria:Homer