thumb|right|200px|Hrabstwa na terenie obecnej Katalonii w momencie śmierci Rajmunda Berengara III Rajmund Berengar III (I) Wielki (ur. 11 listopada 1082 w Rodez, zm. 23 stycznia/19 lipca 1131 w Barcelonie) – hrabia Barcelony i Prowansji, templariusz. Życiorys Urodził się w 1082 jako syn Rajmunda Berengara II oraz Matyldy de Hauteville (ur. po 1058 – zm. 1111/2), córki Roberta Guiscarda (księcia Apulii i Kalbrii) oraz Siszelgajty. W 1086 roku w wieku 4 lat w wyniku nacisków szlachty został współrządcą hrabstwa wraz ze swym wujem Berengarem Rajmundem II, a od 1097, gdy go wygnał, stał się samodzielnym władcą. Od 1111 hrabia Besalú, od 1117 Cerdanyi, od 1112 hrabia Prowansji (do 1127 razem z Douce I na mocy iure uxoris).
Podbił dolną Prowansję. Wraz z Genuą i Pizą podjął próbę zdobycia Balearów, jednak chrześcijańska władza nie utrzymała się tam długo.
Pod koniec życia postanowił złożyć śluby zakonne i zrobił to 14 lipca 1130. Oddał 5 katalońskich prowincji swojemu najstarszemu synowi, a Prowansję – młodszemu. Osadził rycerzy z zakonu w zamku Granyena w dzisiejszej comarce Segarra.
Małżeństwa i potomstwo Jego pierwszą żoną była María Rodríguez de Vivar, druga córka Cyda (zm. ok. 1105). Ich dziećmi były: María, żona Bernata III, hrabiego Besalú, Jimena lub Eixemena, żona Rogera III, hrabiego Foix.
Jego drugą żoną była Almodis. Jego trzecią żoną była zaś Douce lub Dolça de Gévaudaun, dziedziczka Prowansji (zm. ok. 1127). Najpierw razem z żoną współrządził Prowansją, a po jej śmierci został jedynym władcą tego hrabstwa. Ich dziećmi byli: Almodis, żona Ponsa de Cervera, matka Agalbursa, Berenguela lub Berengaria (1116–1149), żona Alfons VII Kastylijskiego, Rajmund Berengar IV, hrabia Barcelony (1115–1162), Berengar Rajmund I, hrabia Prowansji (ok. 1115–1144), Bernat, zmarły w dzieciństwie.
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1082 Kategoria:Ludzie urodzeni w Rodez Kategoria:Hrabiowie Cerdanyi Kategoria:Hrabiowie Barcelony Kategoria:Władcy Prowansji Kategoria:Biogramy templariuszy Kategoria:Zmarli w XII wieku