Monika Zofia Szwaja (ur. 12 grudnia 1949 w Krobielewku, zm. 22 listopada 2015 w Szczecinie) – polska pisarka i dziennikarka telewizyjna, autorka i tłumaczka tekstów piosenek.
Życiorys W 1967 ukończyła V Liceum Ogólnokształcące im. Adama Asnyka w Szczecinie, a następnie polonistykę – na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. W czasie studiów zaczęła pracę w Ośrodku Telewizyjnym w Szczecinie, gdzie zajmowała szereg stanowisk (w laboratorium, następnie jako asystentka reżysera montażu, dysponent, inspektor programu, reporterka „Kroniki”) i skąd została zwolniona w stanie wojennym. Przez następnych 8 lat pracowała jako nauczycielka języka polskiego i historii w małym Podgórzynie położonym w Karkonoszach. Na podstawie doświadczeń z tego okresu powstała powieść Jestem nudziarą. W 1989 wróciła do pracy w telewizji, ale w 2002 porzuciła ją na rzecz pisarstwa.
Od trzeciego roku życia mieszkała w Szczecinie i silnie związała się z tym miastem – została uhonorowana tytułem Ambasadora Szczecina 2004. Posiadała własne wydawnictwo – SOL, w którym publikowała książki w czterech seriach: „Monika Szwaja”, „Monika Szwaja poleca”, „Dla Eli”, „Autorska”.
Była również miłośniczką piosenki żeglarskiej i morskiej. Była członkinią okazyjnej grupy Stare Dzwonnice, a także autorką i tłumaczką szeregu tekstów piosenek. Jej utwory wykonywały m.in. zespół Stare Dzwony, duety Andrzej Korycki i Dominika Żukowska oraz Wojciech Dudziński i Jola Korycka.
Życie prywatne
Była córką Teofila Szwai (nadleśniczego w Krobielewku) i Heleny z domu Zakrzewskiej. Miała starsze rodzeństwo: Małgorzatę (1938–2003) i Andrzeja (1940–2022). Jej syn, Wawrzyniec Szwaja (ur. w 1984), jest dźwiękowcem w Radiu Szczecin. Jej bratem ciotecznym był Cezary Chlebowski, a jej stryjem – Edward Szwaja.
28 listopada 2015 została pochowana na cmentarzu Centralnym w Szczecinie.
Twórczość
Jestem nudziarą (2003, Warszawa, wyd. Prószyński i S-ka, ) Stateczna i postrzelona (2005, Warszawa, wyd. Prószyński i S-ka, ) Dom na klifie (2006, Warszawa, wyd. Prószyński i S-ka, ) Powtórka z morderstwa (2006, Warszawa, wyd. Prószyński i S-ka, ); kryminał Klub mało używanych dziewic (2007, wyd. Sol, ) Dziewice, do boju! (2008, wyd. Sol, ) Zatoka trujących jabłuszek (2008, wyd Sol, ) Gosposia prawie do wszystkiego (2009, wyd. Sol, ) Zupa z ryby fugu (2010, wyd. Sol, ) Nie dla mięczaków (2011, wyd. Empik Sp z o.o., ) Matka wszystkich lalek (2011 ) Anioł w kapeluszu (2013) Dupersznyty Czyli Zapiski Stanu Szwajowego (2017, wyd, Sol, ISBN 978-83-6240-593-0)
Seria o Wice Sokołowskiej Zapiski stanu poważnego (2004, Warszawa, wyd. Prószyński i S-ka, ) Romans na receptę (2004, Warszawa, wyd. Prószyński i S-ka, ) Artystka wędrowna (2005, Warszawa, wyd. Gruner + Jahr Polska, )
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Strona domowa Moniki Szwai
Kategoria:Absolwenci V Liceum Ogólnokształcącego im. Adama Asnyka w Szczecinie Kategoria:Absolwenci Wydziału Filologii Polskiej i Klasycznej Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu Kategoria:Ambasadorowie Szczecina Kategoria:Ludzie związani z TVP Kategoria:Polscy pisarze współcześni Kategoria:Polscy prozaicy XXI wieku Kategoria:Polscy poloniści Kategoria:Polscy nauczyciele Kategoria:Polscy autorzy powieści kryminalnych Kategoria:Pochowani na cmentarzu Centralnym w Szczecinie Kategoria:Urodzeni w 1949 Kategoria:Zmarli w 2015