Roman Gesing

thumb|Jubileusz 70-lecia urodzin Romana Gesinga (z lewej) w siedzibie ZSL. Z prawej marszałek Sejmu Stanisław Gucwa, 8 stycznia 1974 thumb|Grób Romana Gesinga i jego żony Włodzimiery na Powązkach; Warszawa, 22 lipca 2008 Roman Gesing (ur. 23 grudnia 1903 w Orłowie, zm. 14 lutego 1975 w Warszawie) – polski inżynier leśnik i polityk. Poseł na Sejm Ustawodawczy oraz Sejm PRL II kadencji, w latach 1961–1970 minister leśnictwa i przemysłu drzewnego. Budowniczy Polski Ludowej.

Życiorys Syn Romana, chłopa zaangażowanego w ruchu ludowym i Józefy, brat Franciszka. Rodzina Gesingów pochodziła z Niemiec, która w XVIII wieku osiedliła się w Polsce podczas tzw. kolonizacji józefińskiej. Gesingowie przejęli polskie wartości patriotyczne, dlatego podczas II wojny światowej nie podpisali volkslisty, przez co musieli opuścić dom i gospodarkę przed represjami. Szkołę czteroklasową ukończył w Orłowie. Cztery klasy gimnazjum ukończył w Mielcu, a dalsze cztery klasy gimnazjum ukończył w Jarosławiu, gdzie w 1923 roku uzyskał świadectwo dojrzałości. Następnie przez rok był zastępcą nauczyciela w szkole powszechnej w Pławie. W 1924 roku rozpoczął studia leśne na Wydziale Rolniczo-Lasowym Politechniki Lwowskiej, gdzie w 1932 roku uzyskał dyplom inżyniera leśnika. W latach 1924–1931 jako student był czynnym działaczem Związku Młodzieży Wiejskiej RP „Wici”. W latach 1928–1931 jako student zarządzał majątkiem leśnym Polany.

W latach 1931–1933 był prezesem powiatowym Stronnictwa Ludowego w Mielcu. W 1933 roku objął stanowisko leśniczego i kierownika tartaku w dobrach rawskich Pawła Sapiehy. W 1938 roku objął stanowisko nadleśniczego w Kątach i kierownika tartaków firmy „Przemysł Drzewny S.A. w Krakowie”. W 1939 roku został wybrany do Rady Naczelnej Stronnictwa Ludowego. Podczas II wojny światowej kierował podziemnym ruchem oporu na terenie powiatów jasielskiego, krośnieńskiego, brzozowskiego i sanockiego. 20 września 1942 roku został aresztowany przez Gestapo i osadzony w obozie koncentracyjnym Auschwitz, a następnie w latach 1944–1945 był przenoszony do obozów Sachsenhausen, Buchenwald i Wansleben, gdzie 14 kwietnia 1945 roku został wyzwolony przez wojska amerykańskie, a w sierpniu powrócił do kraju.

20 grudnia 1945 roku Roman Gesing jako jedyny członek Polskiego Stronnictwa Ludowego, został powołany na stanowisko wojewody rzeszowskiego. Jako wojewoda 11 kwietnia 1946 roku wystąpił z wnioskiem o aresztowanie greckokatolickich biskupów przemyskich Jozafata Kocyłowskiego i Grzegorza ŁakotyNa terenie województwa rzeszowskiego prowadzono nacisk na biskupa Jozafata Kocyłowskiego, aby wierni greckokatoliccy dobrowolnie zgodzili się na wyjazd na Ukrainę. Gdy biskup nadal odmawiał, wówczas wojewoda Roman Gesing wystąpił z wnioskiem o jego aresztowanie., wniosek został przyjęty i biskupów aresztowano w czerwcu 1946 roku i deportowano na UkrainęUdział wojewody w procesie Józefa Kocyłowskiego (s. 21) [dostęp 2017-03-30].. 30 marca 1947 roku złożył rezygnację ze stanowiska wojewody rzeszowskiego.

W 1947 został wybrany na posła na Sejm Ustawodawczy z okręgu wyborczego RzeszówKoniec złudzeń. Ludowcy z Rzeszowszczyzny wobec wyborów do Sejmu Ustawodawczego w styczniu 1947 r. [dostęp 2017-03-30].. Do 1949 roku był kierownikiem Wydziału Organizacyjnego PSL. W 1949 roku został członkiem Rady Naczelnej Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego 7 stycznia 1950 roku został dyrektorem Departamentu Techniki w Ministerstwie Lasów, a 1 września 1954 roku został dyrektorem Departamentu Lasów Nadzorowanych i Łowiectwa. W 1957 uzyskał mandat poselski z okręgu wyborczego Dębica na Sejm PRL II kadencji. W 1957 roku został podsekretarzem stanu w Ministerstwie Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego, a 18 maja 1961 roku został powołany na stanowisko ministra tego resortu. Jako minister podwyższył jakość prac hodowlanych, prowadził zalesienia inwestycyjne na gruntach nieleśnych, otwierał nowe szkoły leśne i doprowadził do wydania wielu aktów normatywnych z zakresu ochrony przyrody. Za poparciem Romana Gesinga w 1967 roku utworzono Słowiński Park Narodowy, a w latach 1961–1970 zatwierdzono 200 nowych rezerwatów przyrody, osiągnięto pełną restytucję łosia i hodowli żubra. Podjęto się również opracowania planów Bieszczadzkiego i Roztoczańskiego Parku Narodowego. Zmarł 14 lutego 1975 roku w Warszawie.

Był również wiceprezesem Zarządu Głównego Związku Bojowników o Wolność i Demokrację. Pełnił funkcję sekretarza generalnego Międzynarodowego Komitetu Oświęcimskiego.

Pochowany 17 lutego 1975 w Alei Zasłużonych na cmentarzu Powązki Wojskowe w Warszawie w kwaterze C2-tuje-2Wyszukiwarka cmentarna – Warszawskie cmentarze.. W pogrzebie udział wzięli m.in. członkowie władz naczelnych ZSL z prezesem Naczelnego Komitetu, marszałkiem Sejmu Stanisławem Gucwą na czele oraz przedstawiciele rządu i organizacji społecznych. Nad otwartą mogiłą przemówienie wygłosił wiceprezes ZSL Zdzisław Tomal„Pogrzeb Romana Gesinga”, [w:] „Trybuna Śląska”, nr 41 (9637), 18 lutego 1975, s. 2..

Jego żoną była Włodzimiera z domu Deszkiewicz (1906-1990).

Został wybrany patronem Technikum Leśnego w Zagnańsku.

Odznaczenia i wyróżnienia Order Budowniczych Polski Ludowej (1974)Zaszczytne wyróżnienie i uhonorowanie najbardziej zasłużonych ludzi pracy, „Dziennik Polski”, 1974, nr 172, s. 1. Order Sztandaru Pracy I klasy (1964). Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi (1954). Medal 10-lecia Polski Ludowej (1955). Krzyż Oświęcimski (pośmiertnie, 1985)Stefan Oberleitner, Polskie ordery, odznaczenia i niektóre wyróżnienia zaszczytne 1705-1990: vademecum dla kolekcjonerów. Polska Rzeczpospolita Ludowa, 1944-1990, Wydawnictwo Kanion, 1992, s. 123. Odznaka 1000-lecia Państwa Polskiego (1966)Nadzwyczajna sesja Sejmu [w:] „Trybuna Robotnicza”, nr 172, 22 lipca 1966, s. 1. Honorowe obywatelstwo miasta Piszu (1965)Uznanie dla służby leśniej powiatu piskiego /w/ "Trybuna Ludu", nr 55, 2 lutego 1965, s. 3. Order Ludowej Republiki Bułgarii (Bułgaria, 1967)„Trybuna Robotnicza”, nr 79, 4 kwietnia 1967, s. 2.

Uwagi

Przypisy

Bibliografia Informacje w BIP IPN Profil na stronie Biblioteki Sejmowej

Kategoria:Członkowie ZBoWiD Kategoria:Działacze Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego Kategoria:Ministrowie PRL Kategoria:Odznaczeni Medalem 10-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oświęcimskim Kategoria:Odznaczeni Odznaką 1000-lecia Państwa Polskiego Kategoria:Odznaczeni Orderem Budowniczych Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Orderem Sztandaru Pracy I klasy Kategoria:Pochowani na Powązkach-Cmentarzu Wojskowym w Warszawie Kategoria:Politycy Polskiego Stronnictwa Ludowego (1945–1949) Kategoria:Politycy Stronnictwa Ludowego Kategoria:Polscy inżynierowie leśnictwa Kategoria:Posłowie z okręgu Rzeszów (PRL) Kategoria:Posłowie na Sejm Ustawodawczy (1947–1952) Kategoria:Wiceministrowie i urzędnicy PRL Kategoria:Więźniowie KL Auschwitz Kategoria:Więźniowie KL Buchenwald Kategoria:Więźniowie KL Sachsenhausen Kategoria:Wojewodowie rzeszowscy Kategoria:Urodzeni w 1903 Kategoria:Zmarli w 1975