Philip Christian Bentum (ur. 1690 w Kopenhadze, zm. 1757 w Lubiążu lub w Pradze) – holenderski malarz, aktywny w Czechach i na Śląsku.
Był synem holenderskiego malarza Justusa Bentuma. Jego nauczycielem, w latach 1713–1716, był najwybitniejszy czeski malarz późnego baroku Petr Brandl. W Pradze należał do cechu malarzy, i z tego samego okresu pochodzą jego pierwsze dzieła. W latach 1716–1719 (lub 1720–1725) podróżował po Włoszech. Specjalizował się głównie w malarstwie portretowym i w obrazach religijnych. W 1732 roku wyjechał na Śląsk, gdzie wykonywał też freski, wielkie obrazy sztalugowe i malował sceny rodzajowe.
Główne dzieła:
1732–1733 - polichromie i freski biblioteki oraz wielki (360 m.kw.) plafon Sali Książęcej opactwa cysterskiego w Lubiążu Malowidła ołtarza głównego bazyliki w Trzebnicy. Malowidła w kościele św. Marcina w Sicinach Malowidła w kościele św. Piotra i Pawła w Nysie Portrety m.in. w kolekcji zamku Krásný Dvůr koło Pragi.
Przypisy
Bibliografia Lejman B., 1999: Christian Philipp Bentum, malarz śląskiego baroku. Praca doktorska, archiwum biblioteki Uniwersytetu Wrocławskiego Lejman B., 2008: Philip Christian Bentum. Holenderski malarz osiemnastego wieku w Czechach i na Śląsku. Wyd. Neriton.
Kategoria:Holenderscy malarze barokowi Kategoria:Malarze związani z Pragą Kategoria:Malarze związani ze Śląskiem Kategoria:Urodzeni w 1690 Kategoria:Zmarli w 1757 Kategoria:Ludzie urodzeni w Kopenhadze