thumb|Plamki Koplika na błonie śluzowej policzka Plamki Koplika (łac. maculae Koplik, ang. Koplik's spots) – charakterystyczne dla odry małe, białe plamki z czerwoną obwódką na błonie śluzowej policzków na wysokości dolnych zębów przedtrzonowych i trzonowych. Odnotowywano je także w zakażeniach parwowirusem B19 i echowirusami. Składają się z wysięku surowiczego, w obrazie histologicznym można stwierdzić obecność licznych komórek olbrzymich.
Plamki Koplika pojawiają się zwykle tuż przed wystąpieniem gorączki i na kilka dni przed pojawieniem się wysypkiA. Dobrzańska, J. Ryżko Pediatria. Podręcznik do Państwowego Egzaminu Lekarskiego i egzaminu specjalizacyjnego Urban&Partner 2005 .
Historia Pierwszy opis wykwitów przedstawił Reubold z Würzburga w 1854 roku, według innych pierwszeństwo ma Johann Andreas Murray. Przed Koplikiem opisywali je również niemiecki internista Carl Jakob Adolf Christian Gerhardt w 1874 roku, duński lekarz Nicolaj Flindt w 1879, i rosyjski Nił Fiłatow w 1897. Dlatego w przeszłości używano również terminów plamki Flindta, plamki Fiłatowa, plamki Koplika-Fiłatowa. Obecnie powszechnie przyjęta nazwa upamiętnia amerykańskiego pediatrę Henry'ego Koplika, który przedstawił opis wykwitów w nowojorskim „Archives of Pediatrics” w 1896 rokuHenry Koplik: The diagnosis of the invasion of measles from a study of the exanthema as it appears on the buccal mucous membrane. Archives of Pediatrics 13, ss. 918-922 (1896).
Przypisy
Kategoria:Pediatria Kategoria:Dermatologia Kategoria:Otorynolaryngologia Kategoria:Objawy chorobowe Kategoria:Choroby wirusowe