Brigitte Oertli (ur. 10 czerwca 1962 w Egg) – szwajcarska narciarka alpejska, dwukrotna medalistka olimpijska, brązowa medalistka mistrzostw świata oraz czterokrotna zdobywczyni Małej Kryształowej Kuli klasyfikacji Pucharu Świata w kombinacji.
Kariera W zawodach Pucharu Świata zadebiutowała 10 grudnia 1979 roku w Piancavallo, gdzie nie ukończyła drugiego przejazdu w slalomiealpineskiworld.net: 10.12.78. Piancavalo Slalom, women . Pierwsze punkty wywalczyła 18 grudnia 1981 roku w tej samej miejscowości, gdzie zajęła dwunaste miejsce w kombinacji. W sezonie 1981/1982 punktowała jeszcze trzykrotnie, jednak nie poprawiła wyniku z Piancavallo; w klasyfikacji generalnej zajęła ostatecznie 59. miejsce. Na przełomie stycznia i lutego 1982 roku wystartowała na mistrzostwach świata w Schladming, gdzie jej najlepszym wynikiem było 20. miejsce w zjeździe. W kolejnym sezonie trzykrotnie plasowała się w czołowej dziesiątce, jednak nie stanęła na podium. Najlepszy wynik osiągnęła 21 stycznia 1983 roku w Schruns, gdzie była czwarta w kombinacji. Tym razem w klasyfikacji generalnej zajęła 35. miejsce.
Pierwsze pucharowe podium wywalczyła 22 stycznia 1984 roku w Verbier, zajmując trzecie miejsce w kombinacji. Wyprzedziły ją tylko jej rodaczka Erika Hess oraz Olga Charvátová z Czechosłowacji. W pozostałych startach wielokrotnie punktowała, lecz na podium już nie stanęła. Wyniki te dały jej szesnaste miejsce w klasyfikacji generalnej oraz klasyfikacjach zjazdu i slalomu, a w kombinacji była trzynasta. W lutym 1984 roku wzięła udział w igrzyskach olimpijskich w Sarajewie, gdzie w zjeździe była dwunasta, a rywalizacji w slalomie nie ukończyła. Bez medalu wróciła także z mistrzostw świata w Bormio w 1985 roku. Najbliżej medalu była w kombinacji, którą ukończyła na czwartej pozycji, przegrywając walkę o podium z Tamarą McKinney z USA. W zawodach pucharowych siedmiokrotnie plasowała się w najlepszej trójce, w tym 9 grudnia 1984 roku w Davos odniosła swoje pierwsze zwycięstwo, wygrywając kombinację. W tej samej konkurencji zwycięstwo odniosła także 11 stycznia 1985 roku w Bad Kleinkirchheim. Sezon 1984/1985 ukończyła na drugim miejscu, ustępując tylko innej Szwajcarce, Micheli Figini. Była równocześnie trzecia w zjeździe, za Figini i Marią Walliser, a w klasyfikacji kombinacji wywalczyła Małą Kryształową Kulę.
W sezonie 1985/1986 osiągała nieco słabsze wyniki. Siedem razy stawała na podium, jednak nie odniosła zwycięstwa. Czterokrotnie była druga, a trzy razy stawała na najniższym stopniu podium, co dało jej piąte miejsce w klasyfikacji generalnej. Przez trzy kolejne sezony zwyciężała w klasyfikacji kombinacji. W tym czasie wielokrotnie stawała na podium, odnosząc sześć zwycięstw: 11 stycznia 1987 roku w Mellau, 13 grudnia 1987 roku w Leukerbad, 24 stycznia 1988 roku w Bad Gastein i 15 stycznia 1989 roku w Grindelwald wygrywała kombinację, 18 stycznia 1988 roku w Saas Fee zwyciężyła w slalomie, a 5 marca 1988 roku w Aspen była najlepsza w zjeździe. Sezon 1986/1987 ukończyła na trzeciej pozycji, za Walliser i Vreni Schneider, a rok później uległa tylko Figini. W sezonie 1987/1988 drugie miejsce, ponownie za Figini, zajęła także w klasyfikacji biegu zjazdowego. Natomiast w sezonie 1988/1989 w klasyfikacji generalnej zajęła dziewiętnaste miejsce, przy czym na podium stawała tylko trzy razy.
Podczas rozgrywanych w 1987 roku mistrzostw świata w Crans-Montana jej najlepszym wynikiem było dziewiąte miejsce wywalczone w supergigancie. Pierwszy medal na arenie międzynarodowej zdobyła podczas igrzysk olimpijskich w Calgary w 1988 roku, gdzie w biegu zjazdowym zajęła drugie miejsce. W zawodach tych rozdzieliła na podium Marinę Kiehl z RFN oraz Kanadyjkę Karen Percy. Wynik ten powtórzyła w rozgrywanej dwa dni później kombinacji. Po zjeździe do kombinacji Oertli zajmowała jedenaste miejsce, tracąc do prowadzącej Francuzki Carole Merle 1,91 sekundy. W slalomie do kombinacji uzyskała jednak najlepszy czas (pokonując pozostałe zawodniczki o ponad 2 sekundy) i awansowała na podium. Ostatecznie straciła 0,23 punktu do Austriaczki Anity Wachter, a o 21,40 punktu wyprzedziła Marię Walliser. Ostatni sukces osiągnęła na mistrzostwach świata w Vail w 1989 roku, gdzie zdobyła brązowy medal w kombinacji. W zjeździe uzyskała drugi czas, a w slalomie ósmy, co dało jej trzeci łączny wynik. Ostatecznie wyprzedziły ją tylko Tamara McKinney i Vreni Schneider.
Startowała także w sezonie 1989/1990, jednak na podium stanęła tylko raz: 10 grudnia 1989 roku w Steamboat Springs odniosła kolejne zwycięstwo w kombinacji. Było to równocześnie jej ostatnie podium w zawodach tej rangi. W klasyfikacji generalnej zajęła 40. miejsce i w marcu 1990 roku zakończyła karierę. Dwukrotnie zdobywała mistrzostwo Szwajcarii, w latach 1982 i 1984 zwyciężając w kombinacji.
Osiągnięcia Igrzyska olimpijskie Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwyciężczyni DNF1 13 lutego 1984 Sarajewo Slalom 1:36,47 - Paoletta Magoni 12. 16 lutego 1984 Sarajewo Zjazd 1:13,36 +1,57 Michela Figini 2.15px 19 lutego 1988 Calgary Zjazd 1:25,86 +0,75 Marina Kiehl 2.15px 21 lutego 1988 Calgary Kombinacja 29,25 pkt +0,24 pkt Anita Wachter 17. 22 lutego 1988 Calgary Supergigant 1:19,03 +2,53 Sigrid Wolf DNF2 26 lutego 1988 Calgary Slalom 1:36,69 - Vreni Schneider
Mistrzostwa świata Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwyciężczyni DNFalpineskiworld.net: 28-31.01.1982. Haus im Ennstal Alpine Combined, women 31 stycznia 1982 Schladming Kombinacja 8,99 pkt - Erika Hess 20.alpineskiworld.net: 04.02.1982. Haus am Ennstal Downhill, women 4 lutego 1982 Schladming Zjazd 1:37,47 +2,17 Gerry Sorensen 22.alpineskiworld.net: 05.02.1982. Schladming Slalom, women 6 lutego 1982 Schladming Slalom 1:41,60 +8,32 Erika Hess 8. 3 lutego 1985 Bormio Zjazd 1:26,96 +2,20 Michela Figini 4. 4 lutego 1985 Bormio Kombinacja 18,72 pkt +31,64 pkt Erika Hess 5. 9 lutego 1985 Bormio Slalom 1:29,58 +0,63 Perrine Pelen 14. 30 stycznia 1987 Crans-Montana Kombinacja 15,32 pkt +81,42 pkt Erika Hess 9. 3 lutego 1987 Crans-Montana Supergigant 1:19,17 +2,55 Maria Walliser 11. 5 lutego 1987 Crans-Montana Gigant 2:21,22 +3,45 Vreni Schneider DNF1alpineskiworld.net: 07.02.1987. Crans Montana Slalom, women 7 lutego 1987 Crans-Montana Slalom 1:33,30 - Erika Hess 3.15px 2 lutego 1989 Vail Kombinacja 5,65 pkt +27,23 pkt Tamara McKinney DNF1alpineskiworld.net: 07.02.1989. Beaver Creek Slalom, women 7 lutego 1989 Vail Slalom 1:30,88 - Mateja Svet
Puchar Świata Miejsca w końcowej klasyfikacji sezon 1981/1982: 59. sezon 1982/1983: 35. sezon 1983/1984: 16. sezon 1984/1985: 2. sezon 1985/1986: 5. sezon 1986/1987: 3. sezon 1987/1988: 2. sezon 1988/1989: 19. sezon 1989/1990: 40.
Zwycięstwa w zawodach Davos – 9 grudnia 1984 (kombinacja) Bad Kleinkirchheim – 11 stycznia 1985 (kombinacja) Mellau – 11 stycznia 1987 (kombinacja) Leukerbad – 13 grudnia 1987 (kombinacja) Saas-Fee – 18 stycznia 1988 (slalom) Bad Gastein – 24 stycznia 1988 (kombinacja) Aspen – 5 marca 1988 (zjazd) Grindelwald – 15 stycznia 1989 (kombinacja) Steamboat Springs – 10 grudnia 1989 (kombinacja)
9 zwycięstw (7 kombinacji, 1 slalom i 1 zjazd)
Pozostałe miejsca na podium Verbier – 22 stycznia 1984 (kombinacja) – 3. miejsce Bad Kleinkirchheim – 9 stycznia 1985 (zjazd) – 2. miejsce Bad Kleinkirchheim – 10 stycznia 1985 (zjazd) – 2. miejsce Pfronten – 14 stycznia 1985 (slalom) – 2. miejsce Vail – 2 marca 1985 (zjazd) – 2. miejsce Banff – 10 marca 1985 (supergigant) – 3. miejsce Sestriere – 8 grudnia 1985 (slalom) – 3. miejsce Sestriere – 12 grudnia 1985 (kombinacja) – 2. miejsce Bad Gastein – 12 stycznia 1986 (kombinacja) – 3. miejsce Puy-Saint-Vincent – 16 stycznia 1986 (zjazd) – 2. miejsce Crans-Montana – 1 lutego 1986 (zjazd) – 2. miejsce Piancavallo – 4 lutego 1986 (slalom) – 3. miejsce Furano – 1 marca 1986 (zjazd) – 2. miejsce Waterville Valley – 5 grudnia 1986 (slalom) – 2. miejsce Courmayeur – 17 grudnia 1986 (slalom) – 3. miejsce Valzoldana – 21 grudnia 1986 (slalom) – 2. miejsce Saalbach – 6 stycznia 1987 (supergigant) – 2. miejsce Bischofswiesen – 18 stycznia 1987 (gigant) – 3. miejsce Leukerbad – 11 grudnia 1987 (zjazd) – 3. miejsce Zinal – 16 stycznia 1988 (zjazd) – 3. miejsce Bad Gastein – 23 stycznia 1988 (zjazd) – 2. miejsce Rossland – 12 marca 1988 (zjazd) – 2. miejsce
Bibliografia Profil na stronie FIS Profil na Ski Alpine Database
Przypisy
Kategoria:Medaliści Zimowych Igrzysk Olimpijskich 1988 Kategoria:Narciarze alpejscy na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1984 Kategoria:Narciarze alpejscy na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1988 Kategoria:Szwajcarscy medaliści olimpijscy Kategoria:Szwajcarscy narciarze alpejscy Kategoria:Szwajcarscy olimpijczycy (Sarajewo 1984) Kategoria:Szwajcarscy olimpijczycy (Calgary 1988) Kategoria:Urodzeni w 1962