Joseph Hooton Taylor Jr. (ur. 29 marca 1941 w Filadelfii) – amerykański astrofizyk, laureat Nagrody Nobla w dziedzinie fizyki.
W 1993 roku wraz z Russellem A. Hulse’em otrzymał Nagrodę Nobla w dziedzinie fizyki za odkrycie nowego typu pulsarów, które otworzyło nowe możliwości badania grawitacji.
Życiorys Taylor uczęszczał do Moorestown Friends School w Moorestown (New Jersey). Był już wtedy biegły w matematyce. Bakalaureat (B.A.) z fizyki otrzymał na Haverford College w roku 1963, a doktorat (Ph.D.) z astronomii na Uniwersytecie Harvarda w roku 1968. Po krótkiej pracy na Harvardzie Taylor przeszedł do University of Massachusetts, gdzie uzyskał profesurę i kierownicze stanowisko w Five College Radio Astronomy Observatory. W czasie gdy Taylor kończył doktorat, Jocelyn Bell odkryła pierwszego pulsara za pomocą radioteleskopu w okolicach Cambridge w Wielkiej Brytanii.
Taylor przeniósł się do National Radio Astronomy Observatory w Green Bank (West Virginia) i uczestniczył w odkryciu pierwszych pulsarów dokonanych poza Cambridge. Od tego czasu pracował nad wszystkimi danymi astrofizycznymi dotyczącymi pulsarów. W 1974 Hulse i Taylor odkryli pierwszego pulsara w układzie podwójnym (PSR B1913+16).
Orbita tego układu podwójnego ulega powolnemu ścieśnieniu na skutek utraty energii emitowanej jako fale grawitacyjne, co sprawia, że okres obiegu nieco się zmniejsza. Efekt ścieśnienia jest ściśle opisany Ogólną Teorią Względności Einsteina. Przez ponad 30 lat Taylor i współpracownicy mierzyli ten okres, porównując go z wynikiem teoretycznym; zgadzał się on z dokładnością lepszą niż 1%. To było pierwsze potwierdzenie istnienia fal grawitacyjnych. Późniejsze badania układów podwójnych z pulsarami, jak również inne pomiary niezależne, potwierdziły wyniki otrzymane przez Taylora.
W roku 1980 Taylor przeniósł się na Uniwersytet Princeton, gdzie był profesorem i dziekanem. Przeszedł na emeryturę w roku 2006.
Radio amatorskie Joe Taylor już jako nastolatek interesował się radiokomunikacją oraz uzyskał amatorskie pozwolenie radiowe. To hobby doprowadziło go do zajęcia się radioastronomią. Taylor w środowisku radioamatorów jest znany przede wszystkim jako specjalista od łączności radiowej słabych sygnałów oraz autor wielu protokołów komunikacyjnych jak WSJT czy FT8 oraz ich programowych implementacji.
W kwietniu 2010 r. zorganizował wyprawę do radioteleskopu Arecibo, aby przy jego użyciu prowadzić łączności z radioamatorami na całym świecie. Posiada znak wywoławczy K1JT.
Wyróżnienia i nagrody 1980: Dannie Heineman Prize for Mathematical Physics 1981: MacArthur Fellowship 1985: Medal Henry’ego Drapera 1987: Tomalla Foundation Prize 1990: Magellanic Premium 1991: John J. Carty Award for the Advancement of Science 1991: Albert Einstein Medal 1992: Nagroda Wolfa (z fizyki) 1993: Nagroda Nobla w dziedzinie fizyki 1997: Medal Karla Schwarzschilda
Jego imieniem nazwano planetoidę (81859) Joetaylor.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Amerykańscy astrofizycy Kategoria:Amerykańscy fizycy XX wieku Kategoria:Amerykańscy fizycy XXI wieku Kategoria:Amerykańscy nobliści – fizyka Kategoria:Amerykańscy laureaci Nagrody Wolfa w dziedzinie fizyki Kategoria:Radioamatorzy Kategoria:Ludzie radia w Stanach Zjednoczonych Kategoria:Urodzeni w 1941 Kategoria:Ludzie urodzeni w Filadelfii Kategoria:Laureaci Dannie Heineman Prize for Astrophysics Kategoria:Laureaci Medalu Karla Schwarzschilda Kategoria:Laureaci Medalu Henry’ego Drapera