thumb|Grób prof. Kieturakisa na gdańskim Srebrzysku Zdzisław Aleksander Kieturakis (ur. 25 listopada 1904 w Mstowie, zm. 7 listopada 1971 w Gdańsku) – profesor zwyczajny, chirurg, nauczyciel akademicki i przedstawiciel tzw. "wileńsko-gdańskiej szkoły chirurgicznej".

Życiorys Syn Stanisława. Został absolwentem Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie w 1934. Pracę lekarską rozpoczął jako wolontariusz w Klinice Chirurgicznej prof. Kornela MichejdyStanisław Gierszewski (red.), Pomorscy patroni ulic Trójmiasta, Wydanie I, Ossolineum, Wrocław 1977, brak nr ISBN. Należał do medycznej Polskiej Korporacji Akademickiej Leonidania, w której w latach 1930–1932 pełnił funkcję Oldermana (wychowawcy). Na stopień podporucznika został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1935 i 235. lokatą w korpusie oficerów rezerwy sanitarnych. Tytuł doktora medycyny uzyskał w 1938 w oparciu o rozprawę O leczeniu ropnych zapaleń opłucnej na podstawie materiału klinicznego, a w roku następnym – w wieku lat 35 – otrzymał nominację na stanowisko adiunkta uniwersyteckiej kliniki chirurgicznej.

W okresie kampanii wrześniowej został zmobilizowany i pełnił służbę w garnizonie wileńskim. Po krótkim okresie internowania został zwolniony z rozwiązanej tymczasem kliniki uniwersyteckiej. Okres II wojny światowej spędził w Wilnie, gdzie brał czynny udział w strukturach ruchu oporu Armii Krajowej organizując opiekę lekarską i operując żołnierzy AK.

Pod koniec roku 1945 Kieturakis opuścił Wilno i po krótkich pobytach w Łodzi i w Kaliszu objął stanowisko adiunkta kliniki chirurgicznej w nowo powstałej Akademii Lekarskiej w Gdańsku. W 1948 na podstawie rozprawy Z dziedziny chirurgii kamicy żółciowej otrzymał habilitację i uzyskał tytuł docenta. W 1949 roku zorganizował III katedrę i klinikę chirurgiczną Akademii Lekarskiej, którą kierował aż do swojej śmierci w roku 1971.

Był prekursorem wielu nowych metod leczenia chorób wrzodowych i nowotworowych. Jego zainteresowania badawcze dotyczyły chirurgii wątroby i dróg żółciowych, przewodu pokarmowego i gruczołów wewnętrznych. Jako pierwszy w Polsce wszczepił elektryczny rozrusznik serca. Wiele jego publikacji pozostaje do dziś źródłem aktualnej wiedzy medycznej. Wykształcił grono doskonałych chirurgów, z których dziesięciu uzyskało stopień doktora habilitowanego, a wielu innych doktora medycyny. Zasługi profesora Kieturakisa dla gdańskiej medycyny i nauki zostały uhonorowane przyznaniem mu w roku 1965 tytułu „Gdańszczanina XX–lecia”. Był członkiem wielu towarzystw naukowych w kraju i zagranicą, kierował pracą Oddziału Pomorskiego Towarzystwa Chirurgów Polskich. Przewodniczący Miejskiego Komitetu Frontu Jedności Narodu.

Zmarł w Gdańsku, pochowany 10 listopada 1971 na cmentarzu Srebrzysko w Gdańsku (rejon IX, kwatera profesorów-0-300/301). Na jego pomniku wyryto tekst przysięgi Hipokratesa.

Ordery i odznaczenia Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (1956) „za zasługi położone w pracy nad organizacją i rozwojem Akademii Medycznej w Gdańsku”. Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi (1953) „za zasługi w pracy dydaktyczno-naukowej w dziedzinie medycyny”. Medal 10-lecia Polski Ludowej (1955) - Uchwała Rady Państwa z dnia 28 marca 1955 r. nr 0/441 - na wniosek Ministra Zdrowia. Odznaka 1000-lecia Państwa Polskiego” Odznaka „Za wzorową pracę w służbie zdrowia”na podstawie biogramu w Gedanopedii Odznaka Polskiego Czerwonego Krzyża

Upamiętnienie Jego imieniem nazwano m.in. szkołę medyczną w Wejherowie. 15 października 2012 roku nazwano salę wykładową w Uniwersyteckim Centrum Klinicznym w Gdańsku jego imieniem. W 2022 został patronem tramwaju Pesa Jazz Duo, o numerze bocznym 1082Znakomity chirurg prof. Zdzisław Kieturakis został patronem tramwaju.

Przypisy

Bibliografia Rocznik Lekarski Rzeczypospolitej Polskiej na rok 1938, Warszawa 1938.

Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie Kategoria:Członkowie Miejskich Komitetów Frontu Jedności Narodu Kategoria:Ludzie urodzeni w Mstowie (województwo śląskie) Kategoria:Nauczyciele akademiccy Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Medalem 10-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Odznaką 1000-lecia Państwa Polskiego Kategoria:Odznaczeni odznaką honorową „Za wzorową pracę w służbie zdrowia” Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Srebrzysko w Gdańsku Kategoria:Podporucznicy lekarze II Rzeczypospolitej Kategoria:Polscy chirurdzy Kategoria:Polscy korporanci Kategoria:Urodzeni w 1904 Kategoria:Zmarli w 1971