Borawski (nazwisko) – pochodzi od miejscowości Borawskie w parafii Przytuły w ziemi wiskiej – obecnie łomżyńskie.
Historia nazwiska 8 grudnia 1426 roku książę mazowiecki Janusz I nadał braciom Dobiesławowi, Mikołajowi i Stanisławowi z Borowa (ostrołęckie) 10 włók ziemi. Osada została nazwana Borawice lub Borawskie Dobki (obecnie Borawskie gmina Przytuły). Bracia ci pieczętowali się herbem Cholewa. Prawa własności zostały potwierdzone w 1428 roku przez księcia Władysława I. W 1439 roku książę Władysław I nadał Mikołajowi z Borawskich Dobków, Maciejowi i Witowi 20 włók ziemi nad rzeką Wissą. Powstała wieś została nazwana Borawskie a Wissa (obecnie Borawskie-Awissa). Król Zygmunt August w roku 1550 potwierdził to nadanie.
Potomkowie założycieli tych wsi przyjęli nazwisko Borawski. Powstałe rodziny pieczętowały się herbami; Bojcza, Cholewa i Junosza.
Była to szlachta, najczęściej zaściankowa, zasiedlająca wiele okolicznych wsi.
W XVII wieku przedstawiciele rodziny Borawskich osiedlili się na Rusi Czerwonej i w Wielkopolsce.
„Regestr Diecezjów” Franciszka Czaykowskiego podaje, iż na przełomie 1783–1784 roku Borawscy zasiedlali następujące zaścianki w parafiach ziemi wiskiej: parafia Dobrzyjałowo – Wysokie Małe, parafia Grajewo – Łękowe, parafia Jedwabne – Borawskie, parafia Przytuły – Borawskie, Łoje a Wissa, Racibory, parafia Radziłów – Borawskie, Karwowo, Święcienino, parafia Romany – Barzykowo, Mieczki, Tafiły, parafia Wąsosz – Konopki, parafia Wizna – Nieławice
W latach 1836–1862, podczas przeprowadzonego przez Heraldię Królestwa Polskiego spisu szlachty, szlachectwem wylegitymowali się następujący przedstawiciele rodziny Borawskich: Adam Borawski Bartłomiej Borawski Grzegorz Borawski Józef Borawski Kajetan Borawski Mateusz Borawski Paweł Borawski Stanisław Wawrzyniec Borawski Tomasz Borawski
Współcześnie Obecnie zameldowanych w Polsce jest ponad 3240 przedstawicieli nazwiska BorawskiLiczba osób o nazwisku Borawski.(a)Liczba osób o nazwisku Borawska.
Znani Aleksander Borawski – polski malarz i konserwator zabytków. Antoni Borawski – miecznik, a następnie cześnik żydaczewski 1762 roku Antoni Borawski – łowczy urzędowski 1777 roku Antoni Borawski ze wsi Witynie – zastępca dowódcy placówki SZP w Wityniach w 1940 roku, uczestnik bitwy pod Monte Cassino Antoni Borawski „Babinicz” ze wsi Romany gmina Przytuły – w roku 1945 dowódca plutonu, I kompanii, IV batalionu „Biebrza” NZW Bronisław Borawski „Szczubel” ze wsi Konopki gmina Radziłów – kwatermistrz III kompanii Komendy Powiatowej „Orkan” NZW Edmund Borawski – poseł z Świdrów Podleśnych V kadencji Sejmu Jan Borawski „Janusz” z Chylin – żołnierz SZP, zginął podczas likwidacji przez NKWD bazy partyzanckiej na uroczysku Kobielne nad Biebrzą w 1940 roku Józef Borawski ze wsi Kąty – dowódca placówki SZP w Kątach w 1940 roku Kacper Borawski – sędzia grodzki wiski, deputat do Trybunału Koronnego w 1767 roku Kacper (Gasper h. Cholewa) Borawski – dziedzic dóbr modliborskich, cześnik powiatu urzędowskiego i podstarości grodzki lubelski zm. w 1779 roku Kajetan Borawski – cześnik mścisławski w 1778 roku Ludwik Borawski – warszawski architekt, syn Władysława Marian Borawski – prezydent miasta Głogów w latach 1982–1988, prezes firmy Hydrobudex Piotr Borawski – polski samorządowiec i polityk Piotr Borawski – polski historyk, dyplomata, związkowiec Stanisław Borawski – językoznawca, profesor doktor habilitowany na Uniwersytecie Zielonogórskim Stanisław Borawski – ks. kanonik ur. w m. Borawskie-Awissa (1912–2005) Wacław Borawski „Lanca” we wsi Rutki – dowódca plutonu V batalionu AKO i WiN Władysław Borawski – warszawski architekt, specjalizujący się w projektowaniu szpitali, syn Aleksandra Wojciech Borawski z Święcienina – komornik wiski w 1712 r. a burgrabia wiski w 1738 roku
Herby rodowe
Bibliografia Cz. Brodzicki, Początki osadnictwa Wizny i ziemi wiskiej na tle wydarzeń historycznych w tym regionie Polski (do 1529 roku), Warszawa 1994. E. Sęczys, Szlachta wylegitymowana w Królestwie Polskim w latach 1836–1861, Warszawa 2000. Sławomir Górzyński, „Regestr Diecezjów Franciszka Czaykowkiego”, czyli właściciele ziemscy w Koronie 1783–1784, Warszawa 2006. T. Strzębosz, Antykomunistyczna partyzantka i konspiracja nad Biebrzą, Warszawa 2004. S. Poleszak, Jeden z wyklętych major Jan Tabotowski „Bruzda”, Warszawa 1998. S. Poleszak, Podziemie antykomunistyczne w łomżyńskim i grajewskim (1944–1957). Zbigniew Leszczyc Herby szlachty polskiej. T. 1,2., Poznań: Antoni Fiedler, 1908, s. 52, S. Uruski, Rodzina. Herbarz Szlachty Polskiej, Warszawa 1915.
Przypisy
Kategoria:Polskie nazwiska