Edward Boyé (ur. 9 maja 1897 w Warszawie, zm. 11 sierpnia 1943 tamżeStanisław Jaworski, Mały Słownik Pisarzy Polskich, Wiedza Powszechna, Warszawa, 1981, s.24, ) – polski tłumacz, poeta i krytyk literacki.
Życiorys Założyciel polskiej gałęzi rodu - Wilhelm - przybył na ziemie polskie z miejscowości Perleberg w Brandenburgii w pierwszej połowie XIX w. Tutaj ożenił się z Polką – Katarzyną z d. Strzelecką. Był młynarzem, ale prawdopodobnie oprócz prowadzenia młyna, zajmował się także sprzedażą wytwarzanej przez siebie mąki. Z czasem się spolonizował. Jego potomkowie również zajmowali się młynarstwem, znacznie rozszerzając działalność. Rodzina należała do Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego.
Rodzicami Edwarda byli Wilhelm Karol i Jadwiga Emilia z d. Eberlein. Ojciec był kupcem, miał sklep w Warszawie przy ul. Nowy Świat 45 – magazyn konfekcji męskiej i damskiej. Sprzedawał także porcelanę, wyroby skórzane i perfumeryjne. Był również właścicielem fabryczki rękawiczek. Zmarł, gdy Edward miał trzy lata.
Po zakończeniu pierwszych etapów edukacji Edward podjął studia i został absolwentem Uniwersytetu Jagiellońskigo w Krakowie. Uzyskał także stopień doktora filozofii.
Redagował miesięcznik „Pro Arte et Studio” przez pierwszych kilkanaście miesięcy jego istnienia. Zamieszczał w nim również swoje teksty. Publikował też w piśmie „Skamander”. 10 stycznia 1937 otrzymał nagrodę PEN Clubu za działalność przekładową dla tłumacza polskiego. Wyróżnienie dotyczyło przekładów literatury włoskiej i hiszpańskiej.
Został sportretowany jako Bove w powieści Zbigniewa Uniłowskiego Wspólny pokój wraz z drugą żoną. Jej postać została przedstawiona w dość niekorzystnym świetle.
Małżeństwa Był dwukrotnie żonaty. Na temat pierwszej żony – Anny Dytel – brak informacji poza tą, że była siostrą poety Zdzisława Dytla, jego kolegi z redakcji „Pro Arte et Studio”. Prawdopodobnie para się rozwiodła. Drugą żoną została Wanda Odolska, która po II wojnie światowej zyskała niechlubną sławę jako radiowa i prasowa piewczyni stalinizmu.
Wybrana twórczość Sandał skrzydlaty, wyd. Spółka Wydawnicza „Vita Nuova”, 1921 - tomik poezji U kolebki modernizmu – estetyczne poglądy na łamach krakowskiego „Życia”, wyd. Krakowska Spółka Wydawnicza, 1922 Wielkie kurtyzany renesansowe, wyd. Towarzystwo Wydawnicze „Rój”, 1933
Przekłady Dekameron, aut. Giovanni Boccaccio Przedziwny hidalgo don Kichot z Manczy, aut. Miguel de Cervantes, wyd. pol. 1932 Dyktator współczesnej Portugalii – Salazar, aut. Antonio Ferro Gabrjel Luna, aut. Vicente Blasco Ibáñez, wyd. pol. 1930 Jak Nanna córeczkę swą Pippę na kurtyzanę kształciła, aut. Pietro Aretino, wyd. pol. 1923 Mandragora, aut. Niccolò Machiavelli Mgła, aut. Miguel de Unamuno, wyd. pol. 1926 O łajdactwach męskich, aut. Pietro Aretino Poprostu człowiek, aut. Miguel de Unamuno, wyd. pol. 1928 Serce, aut. Edmund De Amicis, wyd. pol. 1936 Sługa dwóch panów, aut. Carlo Goldoni Życie snem, aut. Pedro Calderón de la Barca Żywoty kurtyzan, aut. Pietro Aretino
Zobacz też Wspólny pokój
Przypisy
Bibliografia Edward Boyé, tłumacz, poeta i jego przodkowie, kimonibyli.pl „Pro Arte et Studio – Pismo młodzieży akademickiej”, rok 1, nr 1 (marzec) 1916, MBC
Linki zewnętrzne Tłumaczenia Edwarda Boyé w bibliotece Polona
Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie (Królestwo Kongresowe) Kategoria:Polscy tłumacze literatury hiszpańskojęzycznej Kategoria:Polscy tłumacze literatury włoskiej Kategoria:Urodzeni w 1897 Kategoria:Zmarli w 1943