Prawo Malusa – prawo odkryte przez francuskiego fizyka Malusa określające natężenie światła spolaryzowanego po przejściu przez polaryzator.
Natężenie światła spolaryzowanego liniowo po przejściu przez idealny polaryzator optyczny jest równe iloczynowi natężenia światła padającego i kwadratu cosinusa kąta między płaszczyzną polaryzacji światła padającego a płaszczyzną polaryzacji światła po przejściu przez polaryzator:
gdzie: – natężenie światła padającego, – kąt między płaszczyzną polaryzacji światła padającego i płaszczyzną polaryzacji polaryzatora.
Prawo to wynika z faktu, że przez polaryzator przechodzi tylko składowa wektora natężenia pola elektrycznego fali elektromagnetycznej zrzutowana na kierunek polaryzacji polaryzatora:
Natomiast natężenie fali jest proporcjonalne do kwadratu jej amplitudy.
Gdy na idealny polaryzator pada światło niespolaryzowane, to wychodzące z niego światło spolaryzowane ma dwukrotnie mniejsze natężenia w porównaniu do światła padającego
Zależność ta wynika z tego, że średnia wartość jest równa
W rzeczywistych polaryzatorach natężenie światła jest mniejsze z powodu pochłaniania światła w materiale polaryzatora.
Zobacz też filtr polaryzacyjny
Przypisy
Bibliografia
Andrzej Januszajtis, Fizyka dla politechnik, t. III Fale, Warszawa 1991, Państwowe Wydawnictwo Naukowe PWN, .
Kategoria:Prawa optyki